Het pauzeritueel

Nu we massaal thuiswerken, kunnen we onze pauzes ineens vrij invullen. Fotograaf Folkert Koelewijn legt vast wat we zijn gaan doen.

Foto Folkert Koelewijn

Met de sax aan het perfecte pauzeproject

Normaal gesproken ging Ben Kleiss (61), productmanager brugbesturingen bij Rijkswaterstaat, dagelijks naar Delft, Rotterdam of een andere plek in het land. Met de coronacrisis werd ook hij „verbannen” naar zijn zolder in Oosterbeek. Dáár ontstond het idee om de elpee die hij en zijn band al tijden wilden maken nu eens echt te gaan opnemen.

Kleiss begon zelf met een simpel achtergronddeuntje, nam daarbij zijn eigen saxofoonpartij op. De rest van de band doet thuis hetzelfde. ’s Avonds plakt Kleiss al die geluidsbestanden aan elkaar. De bijdrage van twee bandleden komt nu zelfs uit een vakantiehuis in Italië. De „Corona Takes”, zoals Kleiss ze noemt, „zijn het perfecte pauzeproject.”

 

 

Foto Folkert Koelewijn

Rennen zodra je niet meer scherp bent

In ‘normale tijden’ rende Hester Bastiaanse (25) vooral ’s avonds of in het weekend, maar nu ze voornamelijk thuiswerkt, trekt ze ook vaak overdag haar hardloopschoenen aan. „Als ik voel dat ik niet meer heel scherp ben, dan ga ik naar buiten.”

Bastiaanse woont in het centrum van Roosendaal, en rent dus vaak tussen de huizen door. „Maar ik ken de rustige plekjes.” Geliefd is ook de trap bij het station, „die is nog best steil”.

Bastiaanse is redacteur bij de hogeschool in Breda. Met die baan begon ze in april. „Midden in de crisis dus. Dat was wel heel gek.” Gelukkig is er het rennen. „Daarna voel ik me altijd scherper en productiever.”

 

 

Foto Folkert Koelewijn

Liever geencoronakilo’s

Vóór corona fietste Martijn Spelt (45) drie of vier dagen per week ruim dertig kilometer – vanuit woonplaats Bunschoten naar Utrecht, waar hij als ICT’er bij de gemeente werkt, en weer terug. Op een e-bike, en soms op zijn racefiets. Nu hij thuis werkt, komt het op discipline aan. Om net zoveel lichaamsbeweging te krijgen als voorheen én het thuiswerken niet op de weegschaal terug te zien, fietst hij nu in zijn lunchpauze. Spelt: „Ik merk ook dat ik een beetje afstomp als ik de hele dag boven zit. Het is dan fijn om er even uit te zijn.”

 

 

Foto Folkert Koelewijn

Soepkeuken

Met de verbouwing van het huis van Roeland Merks (47) in Den Haag werd zo ongeveer begonnen op het moment dat de coronacrisis uitbrak. Merks, hoogleraar mathematische biologie aan de Universiteit Leiden: „Dat gaf natuurlijk wel wat overlast… maar ik vond het ook een blessing in disguise. Je kunt de verbouwing zo goed in de gaten houden.”

Aan het begin van de crisis begon Merks met het koken van soep voor de lunch, voor hemzelf, zijn man, de werklui. „En na de tweede keer kon ik eigenlijk al niet meer terug.” Op de foto deelt hij een tomaat-paprikasoep uit, één van de favorieten in de afgelopen maanden. „Om twaalf uur, half één ga ik naar beneden. Uien en groenten snijden, alles in de pan. Dat is echt een rustmomentje.”

 

 

Foto Folkert Koelewijn

Varen op de plassen

Als het mooi weer is, stapt Ilse Voerman (58) tijdens de pauze in haar sloep, „of nou ja, bootje”. Zij doet de leerlingenadministratie voor een basisschool en woont met haar man in Haarlem. Maar met mooi weer zitten ze vaak in een zomerhuisje in Aalsmeer, bij de Westeinderplassen. Daar is het op het water „gauw lekker”, vindt Voerman. „Want er zijn veel eilandjes en slootjes, waardoor je uit de wind ligt.” Extra feestelijk: bij de lunch drinken ze vaak ‘champagne’. Alcoholvrije.

 

 

Foto Folkert Koelewijn

Een nieuw balkon

Toen Tobias Lengkeek (29) bijna een jaar geleden in Schiedam kwam wonen, moest er „nog wel wat opgeknapt worden”. Waaronder het balkon, dat helemaal verrot was. Nu zijn dochter, elf maanden, „aardig hard begint te kruipen” , is daar ineens haast bij. Een metalen hek waaruit de schroeven staken – „dat was gewoon niet veilig meer.”

Voor Lengkeek, kunstenaar, is het balkon zijn ‘pauzeproject’. Hij werkt vanuit huis aan een aantal digitale wandontwerpen voor een grote opdrachtgever. Het klussen is een welkome afleiding. Lengkeek: „Een nieuwe vloer, nieuw hek. Ik heb zelfs een afwateringssysteem gemaakt.”