Recensie

Recensie Film

Moederliefde en schuldgevoel met de spanning van Hitchcock

Thriller ‘Duelles’ draait om twee buurvrouwen, hun waanzin en schuldgevoel. De film, in hitchcockiaanse stijl, wordt gedragen door de twee actrices die de vrouwen spelen, Veerle Baetens en Anne Coesens.

Veerle Baetens als Alice in ‘Duelles’.
Veerle Baetens als Alice in ‘Duelles’.

Is dit satire of een ode? Het schiet door je heen bij de eerste beelden van Duelles. Ze ademen zo veel ‘Hitchcock’ dat je verwacht dat The Master of Suspense ieder moment tevoorschijn kan springen vanachter de haag van de minutieus gestileerde jarenzestigvilla’s. Regisseur Olivier Masset-Depasse noemt ook Douglas Sirk en David Lynch als inspiratiebronnen.

In de openingsbeelden zien we de hoogblonde Alice (Veerle Baetens) vanuit haar eigen woning op onheilspellende muziek haar bruinharige buurvrouw Céline (Anne Coesens) bespioneren. Als deze wegrijdt, trippelt Alice op witte hakjes richting de buren, opent de deur van de andere twee-onder-een-kapwoning en glipt naar binnen. De dreiging stijgt terwijl we Céline terug zien rijden naar haar geïnfiltreerde huis met een stel kinderen op de achterbank, om vervolgens thuis te botsen op… een verrassingsfeestje. Waarop Céline haar buurvrouw expliciet „een geweldige vriendin” noemt.

Even lijkt het dus satire, maar niet voor lang; de eerste scènes blijken een spiegel van wat komen zal. Als Célines zoontje Maxime uit een slaapkamerraam valt, slaat de liefdevolle vriendschap om in paranoia. Céline verwijt Alice de dood van haar zoon – deze werkte in de tuin op het moment van het ongeluk. Alice worstelt met een schuldgevoel, maar raakt ook overtuigd dat haar buurvrouw wraak wil nemen voor de dood van Maxime. Ze vreest voor het leven van haar eigen zoontje Theo.

In ware hitchcockiaanse stijl is lang onduidelijk wie lijdt aan waanbeelden. Het levert een degelijke thriller op waarin de spanning langzaam opbouwt tot alle remmen losgaan. Tegelijkertijd voelt de film op sommige momenten ook als een goed uitgevoerde stijloefening. Feministische filmcritici bekritiseerden meer dan veertig jaar geleden al de duidelijke ‘male gaze’ in sommige films van Hitchcock en de passiviteit van vrouwelijke personages. Dat is in Duelles absoluut niet het geval, de film – gebaseerd op het boek Derrière la haine – draait om twee vrouwen en de waanzin waarin ze zich storten uit moederliefde en schuldgevoel. Ze slepen hun mannen hierin mee. Maar naast deze twist lijken duidelijke hedendaagse toevoegingen aan het werk van The Master of Suspense te ontbreken. De jarenzestigsetting zorgt er bovendien voor dat de dialogen – inclusief die tussen de twee vriendinnen – soms wat gekunsteld voelen. Dat Céline en Alice tot leven komen is te danken aan het spel van Coesens en vooral Baetens, die demonstreren dat goed acteerwerk tijdloos is.