Brieven

Polarisatie in de VS

Schuif niet alle problemen van de VS op Trump af

Foto Evan Vucci/AP

Trump is vaak het mikpunt van kritiek. Maar de toestand waarin de VS zich bevinden, is niet zijn maaksel: hij is slechts een symptoom van de ontwikkelingen sinds Nixon. Onder toeziend oog van presidenten zijn de VS een dystopie van ongelijkheid geworden. De afgelopen veertig jaar zijn de Democraten bijna net zo lang aan de macht geweest als de Republikeinen – het is moeilijk vast stellen welke partij er het meest debet aan is. De traditionele machtsbasis van de Democraten was de witte arbeidersklasse. Al onder Reagan liepen ze over naar de Republikeinen. Onder Clinton is door de liberalisering van de bankwetgeving Wall Street tot een gang geworden waarvan een handjevol leden zeggenschap had over tienduizenden miljarden. De arbeidersklasse bleef aan haar lot overgelaten. Onder Obama is de macht van Wall Street geen strobreed in de weg gelegd (nou ja, de Dodd-Frank Act als luciferhoutje) en is Silicon Valley zo gegroeid dat een handjevol mensen, zonder democratische controle, zeggenschap heeft over duizenden miljarden. Ook hij heeft de oorzaak van het economisch verval van de middenklasse niet aangepakt. Zo is de polarisatie tussen zwart en wit versterkt. Hoe cynisch ook, misschien is een tweede termijn van Trump voor de VS wel de snelste weg naar verbetering. Voor Europa, dat nu op eigen benen moet staan, is dat bijna zeker zo.