De curieuze overstap van wielrenner Chris Froome

Wielrennen Viervoudig Tourwinnaar Chris Froome (35) verlaat Team Ineos en fietst volgend seizoen voor een Israëlische wielerploeg.

Chris Froome in de afdaling van Col du Galibier tijdens de Tour de France van 2017, voor Team Sky.
Chris Froome in de afdaling van Col du Galibier tijdens de Tour de France van 2017, voor Team Sky. Foto Bryn Lennon/Getty Images

Heeft miljoenenformatie Team Ineos rust gecreëerd, of juist een storm gezaaid met de vroege aankondiging van het vertrek van toprenner Chris Froome? Komende maand begint de afscheidstournee van de in Kenia geboren Brit bij de ploeg waarvoor hij sinds de oprichting, in 2010, koerste.

Froome (35) maakte vorige week zijn opvallende overstap per 2021 naar het bescheiden, doch vermogende Israel Start-Up Nation wereldkundig. Die ploeg drijft op het kapitaal van twee puissant rijke Joodse zakenmannen.

De piepjonge Israëlische wielerploeg werd eind 2014 gelanceerd in Jeruzalem onder de naam Cycling Academy Team, met als doel lokaal talent te kweken. Al snel stroomden de miljoenen binnen via de Joods-Amerikaanse investeerder en medeoprichter Ron Baron. Het balletje ging pas echt rollen na het instappen van nog een grote geldschieter, de Canadees-Israëlische vastgoedmiljardair Sylvan Adams die van Israël – het land waarnaar hij eind 2015 emigreerde – dolgraag een fietsland wil maken.

Fietsgekke zakenlieden

Adams was in 2018 de drijvende kracht achter de allereerste start van een grote wielerronde buiten Europa, die van de Ronde van Italië in, jawel, Israël. Voor die unieke Grande Partenza werd destijds zo’n 120 miljoen sjekel (27,6 miljoen euro) betaald, grotendeels opgehoest door filantroop Adams. De twee fietsgekke zakenmannen willen nu de volgende grote stap maken met hun wielerploeg. Na het kopen van de WorldTour-licentie van het Zwitserse Katusha-Alpecin moet nu rond Froome een rondeploeg voor de Tour de France worden geformeerd. Ook moet hij een mentor worden voor een nieuwe generatie Israëlische wielrenners.

Dat het in december aflopende contract van de viervoudig winnaar van de Ronde van Frankrijk niet wordt verlengd bij Team Ineos komt bepaald niet uit de lucht vallen. Het was een publiek geheim dat Froome al langer het absolute kopmanschap opeiste bij Ineos-ploegbaas Sir Dave Brailsford. Begrijpelijk, gaf die ruiterlijk toe, maar tegelijk was de eis iets wat hij „op dit moment niet kan garanderen”.

Niet gek, gezien het feit dat de medekopmannen van Froome bij Ineos, de Brit Geraint Thomas en Colombiaan Egan Bernal, de afgelopen twee jaar de Tour beurtelings op hun naam schreven. Het deed de almacht van Froome binnen de al jaren dominante ploeg stapsgewijs afbrokkelen.

Brailsford en Froome vierden samen een decennia lang vele grote successen. Het Froome-tijdperk brak reeds aan in 2012 toen de tengere Brit als meesterknecht zijn eerste Tour leek te kunnen winnen, maar via de radio werd teruggefloten zodat zijn landgenoot en naar voren geschoven kopman Bradley Wiggins als eerste Brit ooit in Parijs met de eer kon strijken. Froomes zegereeks begon een jaar later pas echt tijdens de 100ste editie van de Ronde van Frankrijk in 2013, waar hij voor het eerst de hoogste trede van het podium bereikte. Nog drie Touroverwinningen volgden in 2015, 2016 en 2017. Froome won ook de andere twee grote etappekoersen, de Ronde van Spanje (2011 en 2017) en de Ronde van Italië in 2018.

Astmamedicijn

Tussendoor kwam hij in opspraak door een vermeende dopingaffaire. In september 2017 werd tot tweemaal toe een te hoge concentratie van het astmamedicijn salbutamol in zijn urine vastgesteld. Kort voor de Tour van 2018 ging Froome echter plots vrijuit toen de internationale wielrenunie UCI afzag van vervolging vanwege „specifieke omstandigheden”.

Froome in actie voor Team Ineos in het Criterium du Dauphine in 2019. Foto Anne-Christine Poujoulat/AFP

Grote vraag is of de Brit zijn vurige wens van een vijfde Tourzege in de nadagen van zijn carrière nog kan vervullen. Het laatste huzarenstukje van Froome was immers alweer in mei 2018, toen hij de roze leiderstrui greep in de Ronde van Italië met een imposante Merckxiaanse solo van tachtig kilometer, waarmee hij en passant Neerlands’ hoop Tom Dumoulin afhield van een tweede Giro-zege.

Maar sinds het vertrek van mediabedrijf Sky als hoofdsponsor van de wielerploeg, in mei 2019, kwam de klad erin. Met plasticmaker Ineos op de borst won Froome geen koers. Niet in de laatste plaats wegens zijn doodsmak op de tijdritfiets tijdens een verkenningsrondje voor het Critérium du Dauphiné, de populaire voorbereidingskoers voor de Tour. Hij brak daarbij zijn dijbeen, elleboog en meerdere ribben, waarna een lang revalidatietraject van acht maanden volgde.

De WorldTour werd dit jaar maanden uitgesteld vanwege de coronapandemie, maar moet alsnog van start gaan op 1 augustus, de datum die wielerliefhebbers rood hebben omcirkeld omdat die dag dan eindelijk de geliefde Toscaanse heuvelkoers Strade Bianche op het menu staat. De Ronde van Frankrijk moet van start gaan op zaterdag 29 augustus in Nice. Mocht Froome slagen in zijn missie, dan schaart hij zich in het illustere rijtje van Jacques Anquetil, Eddy Merckx, Bernard Hinault en Miguel Indurain.

Beste renner

Aan het vertrouwen van zijn nieuwe geldschieter Adams zal het niet liggen. Die noemde Froome bij de bekendmaking al „de beste renner van zijn generatie” en sprak afgelopen weekend vol bravoure in de Belgische pers dat de Brit de komende jaren zelfs in de buurt kan komen van Merckx, die elf grote rondes won.

De inmiddels weer fitte Froome maakt dus nog wel het huidige wielerseizoen af voor Ineos. Wat daarmee de vraag oproept hoe de machtsverhoudingen in het restant van dit seizoen liggen bij Team Ineos, en of Froome als de koers ontbrandt in het hooggebergte waarlijk bereid is om te knechten voor zijn toekomstige concurrenten Thomas en Bernal.