Opinie

Zwarte man, witte vrouw

Frits Abrahams

Op 25 mei, de dag dat George Floyd in Minneapolis gedood werd door een politieman, gebeurde enkele uren eerder in New York een ander incident met een raciale achtergrond. Het werd overschaduwd door de dood van Floyd, maar was er niet minder interessant om.

Daarom schreef ik er enkele dagen later over op basis van de berichtgeving door The New York Times, die – dit terzijde – sinds vorige week na een uitputtende interne discussie het bijvoeglijk naamwoord ‘black’ met een hoofdletter begint als het mensen en culturen van Afrikaanse oorsprong betreft; eerder gebeurde dat ook al met de etnische termen ‘Native’, ‘Asian-American’ en ‘Latino’.

White blijft white met kleine letter, omdat – aldus de hoofdredactie – de term ‘wit’ minder van toepassing is op een gedeelde cultuur en geschiedenis, én omdat ‘wit’ met een hoofdletter al door witte racisten wordt gebruikt. Dit laatste zou wat mij betreft ook een argument kunnen zijn om op etnisch gebied helemaal niet met hoofdletters te willen werken. Ik geef dit alles maar even door, omdat het me niet zou verbazen als nu ook in Nederland gedoe gaat ontstaan over een hoofdletter voor ‘zwart’ .

Goed, in New York ging het om een witte vrouw, Amy Cooper (40), die door Central Park liep met een niet aangelijnde hond. Een zwarte Amerikaan en vogelspotter, Christian Cooper (57, geen familie), vroeg haar de hond, zoals voorgeschreven, aan te lijnen. Ze weigerde en liep met haar hond woedend op Cooper af, toen die haar begon te filmen. Ze schreeuwde dat ze de politie zou bellen om te melden dat een Afro-Amerikaan haar en haar hond bedreigde. Cooper bleef filmen terwijl zij op hysterische toon telefonisch haar valse aangifte bij de politie deed.

Cooper zette het filmpje online, waar het veertig miljoen views kreeg, waarna Amy nog diezelfde dag als financieel expert door haar bedrijf ontslagen werd. Een zware straf, vond Christian Cooper, en hij voegde eraan toe: „Ze werd racistisch. Er zijn bepaalde duistere maatschappelijke impulsen die zij, als witte vrouw in conflict met een zwarte man, in haar voordeel dacht te kunnen aanwenden.”

Amy bood kort hierna haar excuses aan en zei dat ze de bedoelingen van Cooper verkeerd had begrepen. Hoe liep het verder met haar af? Niet best, bleek deze week. Ze moet op 14 oktober voor de rechter komen en kan veroordeeld worden tot een taakstraf en maximaal tot een jaar gevangenis.

Hiermee wordt zij de eerste witte persoon die in de Verenigde Staten wordt vervolgd voor het doen van een valse aangifte over ‘a Black person’. Haar advocaat vindt het belachelijk, hij hekelt „de epidemie van de cancel culture”, dat oproepen tot een boycot van mensen of bedrijven die controversiële uitlatingen hebben gedaan. „Ze heeft haar baan verloren, haar huis en haar openbare leven. Willen ze nu ook nog haar vrijheid afpakken?”

De reacties van de lezers van The New York Times lopen zeer uiteen. Dit is overkill, hopelijk blijft het bij een taakstraf, zegt de een. Valse aangifte tegen een zwarte man heeft in het verleden vaak tot moord door een politieman of door een lynchende menigte geleid, waarschuwt een ander. Christian Cooper wil niet meer reageren.

Niet dat het iets uitmaakt, maar ik stel voor: een taakstraf en verplichte psychologische begeleiding voor Amy Cooper.