Opinie

Vastgoedcowboys

Lotfi El Hamidi

‘Om maar meteen met de deur in huis te vallen…”, zo begint een brief die een goede vriend onlangs ontving. „Ik heb interesse om uw woning te kopen.” Een zekere Olivier is voor zijn „pensioenopbouw” bezig woningen op te kopen in Rotterdam en omstreken, om deze vervolgens te verhuren aan „betrouwbare en vooraf gescreende huurders”. Hij is bereid een „marktconforme en eerlijke prijs” te betalen en kan „snel schakelen met eigen geld zonder voorbehoud”. Er volgt een lijst van voordelen („discreet uw woning verkocht zonder gedoe” en „indien gewenst kunt u zelf uw eigen woning terug huren”). En dat allemaal onder het motto van „niet geschoten is altijd mis”.

De ontvanger van de brief reageerde vervolgens via een telefoonbericht in klare taal: „Optyfen Olivier. Deze huizen zijn om te wonen. Niet om van te rentenieren.”

Dit soort brieven vallen de laatste tijd geregeld op de deurmatten van huiseigenaren in Rotterdam en andere steden. Amsterdamse huizenbezitters zijn er vast allang bekend mee, maar de vastgoedvijver in de hoofdstad lijkt leeggevist – het is dan ook lastig concurreren met pandjesprins Bernhard jr. Dus beproeven deze gehaaide vastgoedjongens hun geluk in andere regio’s.

Een buurtgenoot kreeg onlangs ook ongevraagd een brief van een vastgoedbedrijf dat in deze „roerige tijd” de huizenmarkt afstruint. „Uw pand is […] opgevallen als interessant object. Als organisatie betalen wij goede prijzen omdat wij kopen met een lange beleggingshorizon.”

Het zijn roerige tijden ja, en niet alleen vanwege corona. De huizenmarkt is al een tijdje oververhit. En nu investeringen in het bedrijfsleven onzeker zijn en spaargeld met de huidige rente niets oplevert, luidt het adagium bij vermogende investeerders: vastgoed, vastgoed, vastgoed.

De opgekochte woningen worden vervolgens ‘marktconform’ verhuurd aan veelal wanhopige huizenzoekers – er heerst immers woningschaarste. Vaak worden de woningen ook nog eens opgesplitst en per kamer verhuurd – de particuliere verhuurders gaan logischerwijs voor een hoger rendement. Voor de duidelijkheid: deze vastgoedcowboys doen in principe niets illegaals, ze manoeuvreren zich simpelweg in een nagenoeg ongereguleerde woningmarkt. Woningnood als verdienmodel, mede mogelijk gemaakt door jarenlang liberaal woonbeleid.

Politici roepen nu in koor dat het vrijemarktdenken is doorgeslagen. Dat is in de huidige tijdgeest makkelijk gezegd. Huisvesting is een van de belangrijkste verantwoordelijkheden van de overheid. Wat willen politieke partijen concreet doen om de huizenmarkt te reguleren en de woningnood op te lossen? Laten ze beginnen daar de komende verkiezingscampagne een urgent thema van te maken.

Lotfi El Hamidi (L.elHamidi@nrc.nl @Lotfi_Hamid) schrijft op deze plek een wisselcolumn met Tom-Jan Meeus.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.