Brieven

Brieven 8/7/2020

Boerenprotest

Het zijn kapitalisten

Weer zijn er boerenprotesten, nu tegen het plan van Carola Schouten (Landbouw, ChristenUnie) om minder eiwitten in veevoer toe te staan (Boeren met trekkers blokkeren urenlang A1, 4/7). Vroeger aten koeien gras. Dat ging best goed. Als boeren nu hun koeien eiwitrijke bijvoeding geven, is dat niet om de koe te dienen. Het is om de melkproductie op te krikken en om de weg naar het slachthuis, waar de kassa voor de boer staat, korter te maken. De boer krijgt minder voor hetzelfde werk, dus verdient minder aan zijn koe, dat is het probleem. Ooit las ik eens de zin: „Boeren zijn geen arbeiders, maar kapitalisten met stront aan hun laarzen.” Dat zijn we in het Boer-zoekt-vrouw-tijdperk even vergeten.

Opsporing via databanken

De straf niet ontlopen

In Opsporing via pret-dna-test schendt de privacy (6/7) wordt gememoreerd hoe seriemoordenaar Joseph DeAngelo, ook wel bekend als de Golden State killer, twee jaar geleden op spectaculaire wijze werd opgespoord. Toevallig woonde ik midden jaren zeventig in Sacramento waar DeAngelo, toen bekend als de ‘East area rapist’, huishield en op buitengewoon ingenieuze wijze op grote schaal ’s nachts huizen binnendrong en vrouwen verkrachtte, soms wel twee keer per week. Van zijn seriemoorden was toen nog niets bekend. Ik herinner mij nog goed hoe dit de samenleving ontwrichtte. Er zullen daar heel veel slachtoffers en nabestaanden heel blij zijn dat hij, hoewel veel te laat, zijn straf niet ontloopt, doordat het dna van een familielid opgenomen was in een publieke databank. Probeer hen, of andere slachtoffers van serieuze delicten maar eens uit te leggen dat het recht op privacy zwaarder weegt dan het opsporen van zware misdaad.

Publieke ruimte

Ooit zullen we weer

Applaus voor de auteurs van Plak onze openbare ruimte niet af (6/7): de anderhalvemetersamenleving moet niet leiden tot een stad vol hekken en afzetlint. Het idee dat het plexiglas permanent zou kunnen zijn is te pijnlijk om zelfs maar over na te denken. De tape op de grond, om looprichtingen of zitplekken te marken, is niet zo erg, die slijt vanzelf. Eens zullen we weer de vreemde zijn die een ander helpt om gevallen boodschappen bij elkaar te rapen.

Goede fatsoen

Juist de onschuld raakt

De ombudsman van NRC bespreekt de grenzen van het goede fatsoen als het om delicate onderwerpen gaat (Humor in de krant kan leuk zijn – totdat het lachen je vergaat, 4/7). Op de fileerplank ligt een Ikje waarin iemands kind op internet een oplossing denkt gevonden te hebben voor haar ADHD: een concrentratiekamp. Wat zijn er toch een hoop chagrijnen. Om dat Ikje moest ik wel glimlachen, nu weer door de extra achtergrond die De Jong geeft over het concentratiescherm dat ze gebruikt. Het grootste deel van mijn familie heeft het gedwongen bezoek aan zulke kampen niet overleefd en hier is een meisje dat niet wordt geplaagd door de last van deze kennis en het woord een nieuwe, onschuldige betekenis geeft. Zoiets maakt mijn dag goed.

Correcties/aanvullingen

Michel van Baal

In Er zijn meer mensen als Maurice de Hond nodig (4/7, p. O2) werd Michel van Baal hoogleraar wetenschapscommunicatie genoemd. Hij is hoofd communicatie bij KNMG.

Commissarissen ING

Het kader bij het artikel Het imago oppoetsen en sleutelen aan de strategie (2/7, p. E6/7) vermeldt dat twee van de acht ING-commissarissen vrouw zijn. Het zijn er drie, waarmee de bank voldoet aan het streefdoel van 30 procent.

Motie raad Amsterdam

In Door zo’n meldpunt wint het institutioneel racisme (4/7, p. O7) stond dat de fractie van Denk samen met die van GroenLinks in de Amsterdamse gemeenteraad een motie had ingediend over ‘werkstrafplaatsen’. Hoewel aanvankelijk ook GroenLinks onder de tekst stond, is de uiteindelijke motie alleen door Denk ingediend.