Recensie

Recensie Film

‘La odisea’: moderne Robin Hood in corrupt Argentinië

Komedie ‘La odisea’ is een soort Argentijnse versie van heistfilms als ‘Ocean’s Eleven’ met voormalig voetballer Fermin als een moderne Robin Hood. Een plezierige film.

Fermin (Ricardo Darín) is een moderne Robin Hood in ‘La odisea’.
Fermin (Ricardo Darín) is een moderne Robin Hood in ‘La odisea’.

Voormalig voetballer Fermin en zijn vrouw krijgen in augustus 2001 een idee om de economische crisis die Argentinië al een tijdje plaagt het hoofd te bieden. Ze willen een oude graansilo kopen en opknappen, waarna ze een landbouwcoöperatie gaan opzetten. Dat kost veel geld, geld dat ze niet hebben. Dus benaderen ze vrienden en kennissen om mee te doen. Hoewel het economisch gezien slecht gaat, heeft iedereen vertrouwen in het plan. Ze investeren hun in dollars omgezette spaargeld in het droomproject. Eerst stalt Fermin het geld in kluisjes maar een bankmanager overtuigt hem het op een bankrekening te storten. Wat Fermin niet weet is dat de bankier voorkennis heeft van de aanstaande ‘corralito’: het bevriezen van alle banktegoeden om een run op banken te voorkomen. Dat betekent dat Fermin en zijn vrienden niet meer bij de ruim 150.000 dollar kunnen die ze collectief opbrachten.

Nog erger is dat de bankmanager samenspant met een louche advocaat die vlak voordat de corralito ingaat stiekem alle dollars meeneemt en verstopt in een kluis die hij ergens diep onder de grond heeft gebouwd. Fermin en zijn kornuiten, onder wie de oude anarchist Antonio, zakenvrouw Carmen en twee niet al te snuggere broers, rest niets anders dan het geld terug te stelen van de corrupte advocaat. Het is immers van hen en anders komt die coöperatie er nooit.

Het levert een plezierige film op, een soort Argentijnse versie van heistfilms als Ocean’s Eleven, met Fermin als een moderne Robin Hood. Hij wordt gespeeld door de ook buiten Argentinië populaire acteur Ricardo Darín en zijn zoon Chino speelt in La odisea Fermins zoon. De overige acteurs hebben minder te doen, al wordt anarchist Antonio nog wel treffend getypeerd. Te pas en te onpas citeert hij de Russische revolutionair en anarchist Bakoenin, wiens ‘collectief-anarchisme’ perfect aansluit bij de coöperatie die Fermin voor ogen heeft.

La odisea neemt ruim de tijd om de voorbereidingen te laten zien op de kluisroof. In een geestige scène zien we Fermin aan de hand van de film How to Steal a Million (1966, met Audrey Hepburn en Peter O’Toole) op een briljante ingeving komen.

Een stel underdogs tegen het grootkapitaal: het is duidelijk bij wie de sympathie ligt. Dat is niet gek voor een land dat recentelijk twee keer bankroet ging, in 2001 en 2014, en waarvan de inwoners niet veel vertrouwen hebben in hun leiders. Dan liever een coöperatie.