Recensie

Recensie Muziek

Multiculturele aspiraties naar easy listening

Het meest opmerkelijke aan het derde album van de Texaanse band Khruangbin (Thais voor vliegmachine) is dat de muziek zo gewoontjes klinkt. Vijf jaar geleden verraste het trio met een uitdagende fusie van Thai-funk, surfmuziek en multiculturele ritmes en invloeden. Het lijkt of bassiste Laura Lee, gitarist Mark Speer en drummer Donald ‘DJ’ Johnson op Mordechai zijn doorgeschoten in hun zoektocht naar muziek die de hele wereld samenbrengt in een grote smeltkroes van stijlen. De toevoeging van zwoele zang aan hun eerst nog grotendeels instrumentale spectrum maakt de muziek behapbaar. Zo had de single ‘Time (You and I)’ met zijn wiegende discoritme zomaar een B-kantje van Chic kunnen zijn en komen Afrika en Zuid-Amerika soepel samen in de zonnige zang en het kronkelritme van ‘Pelota’. Te vaak neigt Khruangbin naar aangename maar vrijblijvende easy listening, terwijl het tot volgende jaar juni (Best Kept Secret) duurt voordat ze er hun live-interactie aan toe kunnen voegen.