‘Ik ben veel bezig met hoe mensen mij zien’

Dit ben ik Iedereen heeft verschillende identiteiten. Hoe worden we wie we zijn? Deze week: Robin Veen (22), die met een omweg op de universiteit terechtkwam.

Foto David van Dam

‘Als mensen horen dat ik 22 ben en eerstejaars, vinden ze dat wel apart. Ik was bijna 21 toen ik van de middelbare school af kwam. Na de basisschool ben ik naar het vmbo gegaan omdat ik slecht was in rekenen en nog niet zo serieus. In de derde stroomde ik door naar de havo en na mijn examen ben ik vwo gaan doen. Uiteindelijk ben ik gezakt op wiskunde. Met een colloquium doctum ben ik alsnog aangenomen op de universiteit.

„In mijn familie ben ik de eerste die naar de universiteit is gegaan. Mijn moeder werkt in een schoenenwinkel, mijn vader bij de gemeentereiniging. Ze hielpen me niet met mijn huiswerk maar hebben me wel altijd gesteund in mijn keuzes. Dat ik van vmbo naar havo ging, vonden ze al heel knap. Ik had nooit per se de ambitie om havo of vwo te gaan doen. Mijn moeder zegt wel altijd: Ik weet dat je het in je hebt, het zou zonde zijn als je het er niet uithaalt. Op school had ik het nodig om veel feedback te krijgen, van: je gaat de goede kant op.

„Ik ben opgegroeid in Amsterdam met veel verschillende culturen: Antilliaans, Surinaams, Marokkaans, Turks. Zelf ben ik half Nederlands, half hindoestaans. Mijn moeder is katholiek, mijn vader atheïst, veel van mijn vrienden zijn moslim.

„Ik sta er open voor om alles over de islam te weten. Het kan zoveel voor mensen betekenen, zoiets heb ik zelf niet. Mijn vriendin zegt dat intentie heel belangrijk is in de islam. Je kunt wel af en toe een misstap maken, maar als het niet met slechte intentie is, maakt dat veel uit. Het komt niet vaak voor dat mijn vriendinnen en ik heel anders over dingen denken. Ze zijn soms iets meer dan ik bezig met hun toekomstige huwelijk. Maar ik heb ook Nederlandse vriendinnen die graag willen trouwen.

„Een paar maanden geleden was Mark Rutte in de wijk. Daar ben ik heengegaan. Niet dat ik rechts ben, maar juist als je dat niet bent is het interessant om te horen wat hij te zeggen heeft. Er waren veel mensen uit de buurt. Ik wist al een beetje wat hij zou zeggen en dat was ook zo. Hij zei eigenlijk precies hetzelfde als wat hij altijd zegt.

„Het was wel een gesprek dat je niet vaak ziet, heel fel. Over boerka’s zei hij direct: daar ben ik tegen. Anderen hadden daar een andere visie op. Ik kijk er ook anders tegenaan dan hij, ik vind dat iedereen er vrij in moet zijn om te dragen wat hij wil.

Ik droeg wijde kleren, zat op voetbal. Manwijf, lesbi, jongen, dat soort dingen kreeg ik te horen. Lastig dat mensen dat beeld hebben van wat meisjes horen te dragen.

‘Om me heen hebben veel mensen te maken met stereotypering. Ikzelf niet. Alleen denken mensen door mijn naam vaak dat ik een jongen ben. Op de middelbare school ben ik gepest omdat ik niet zo meisjesachtig was. Ik droeg wijde kleren, zat op voetbal. Manwijf, lesbi, jongen, dat soort dingen zeiden ze. Lastig dat mensen dat beeld hebben van wat meisjes horen te dragen. Ik heb nooit getwijfeld over mijn seksuele geaardheid. Ik ben ook niet van voetbal afgegaan of me anders gaan kleden. Maar als je dertien, veertien bent en je krijgt dat dagelijks over je heen, ga je toch twijfelen. Is het dan zo? Weet ik dat nog niet? Maar: nee.

„Ik ben naar een andere school gegaan waar ik nooit ben uitgescholden. Toen wist ik: het lag niet aan mij, het lag aan die mensen. Gepest worden heeft wel invloed. Nog steeds ben ik veel bezig met hoe mensen naar me kijken.

„Voor later heb ik nog niet echt een doel voor ogen. De druk voel ik wel. Ik heb het idee dat mensen verwachten dat je op deze leeftijd weet wat je wilt. ‘Wat kan je met die studie’ vragen ze. ‘Ja, van alles’, zeg ik dan. Media en cultuur is een brede opleiding, over televisie én nieuwe media. We moeten televisie en YouTube vergelijken, zelf filmpjes editen. Ook krijgen we les over framing, hoe culturen worden neergezet.

„Ik weet al wel dat ik me wil richten op televisie. Dat is toch heel bepalend voor hoe mensen naar iets kijken. Veel mensen die ik ken zeggen dat ze geen televisie meer kijken. Maar wat je op sociale media ziet, komt vaak wel van televisie. Wat behandeld wordt in talkshows komt toch terecht op nieuwssites, fragmenten komen op YouTube. Zelf kijk ik elke dag talkshows, ook samen met mijn familie op de bank. Ik vind het belangrijk dat iedereen zich gerepresenteerd voelt in de media. Misschien kan ik daar achter de schermen een rol in gaan spelen.”