Brieven

Onrust Curaçao

Nederland huilt straks krokodillentranen

Foto ANP

Op Curaçao keert een deel van de bevolking zich tegen de eigen regering omdat die, met het mes op de keel, heeft ingestemd met de keiharde bezuinigingseisen die Nederland heeft verbonden aan de noodlening van enkele tientallen miljoenen (Jongeren en arbeiders vinden elkaar bij hevige onlusten op Curaçao, 27/6). Zelfs als de regering-Rhuggenaath het huidige protest overleeft, is het zeer aannemelijk dat bij de volgende verkiezingen op Curaçao de thans regerende partijen-van-goede-wil worden weggevaagd door allerlei louche kongsi’s van volksmenners en criminelen die in de jaren 2010–2012 al aan de macht zijn geweest, met alle ontwrichting van dien. Tevens is aannemelijk dat door het gebrek aan economisch perspectief weer een exodus zal plaatsvinden van vooral kansarme jongeren vanuit de Caribische eilanden naar Nederland, zoals dat eind jaren negentig ook het geval was. Het is onbegrijpelijk dat Nederland steeds opnieuw dezelfde fouten maakt in relatie tot de overzeese koninkrijksdelen. Zowel vanuit moreel oogpunt als vanuit welbegrepen eigenbelang. Juist nu was er een uitgelezen kans om met een ruimhartig steunbeleid perspectief te bieden aan onze koninkrijksgenoten die oneindig veel zwaarder zijn getroffen door de lockdown dan wij hier in Nederland. Juist nu was er een uitgelezen kans om niet alleen met woorden, maar ook met daden de schaduwen van het koloniaal verleden definitief te verjagen. Maar nee, waar zelfs kapitaalkrachtige bedrijven in eigen land met riante staatssteun worden overladen, hebben we voor de Caribische delen van het Koninkrijk slechts relatief kleine leningen over, met allerlei aanvullende eisen. Leningen die niet als hulp maar als chantage worden gezien. Als deze boemerang terugkomt in de vorm van ongeregeldheden, armoede en wanbestuur, met trans-Atlantische migratie als sluitstuk, zal Den Haag opnieuw krokodillentranen plengen. Met een minder kortzichtige blik hadden ze haar kunnen zien aankomen.