Recensie

Recensie Film

‘The Miracle of the Sargasso Sea’: surrealisme in Grieks kustplaatsje

Thriller In de nachtmerrieachtige thriller ‘The Miracle of the Sargasso Sea’ verdwaalt de kijker in de plotgaten – maar de film activeert ook de eigen fantasie, en dat heeft iets heel aantrekkelijks.

In ‘The Miracle of the Sargasso Sea’ zit iets vanzelfsprekends in de manier waarop de verschillende realiteitslagen in elkaar overlopen.
In ‘The Miracle of the Sargasso Sea’ zit iets vanzelfsprekends in de manier waarop de verschillende realiteitslagen in elkaar overlopen.

Er is een motto in de filmwereld en dat luidt: beter een interessante mislukking, dan een film die op safe speelt. In het geval van het Griekse The Miracle of the Sargasso Sea zou je daaraan kunnen toevoegen: beter een film waarbij je graag in de plotgaten verdwaalt, dan eentje die elke nooduitgang heeft dichtgetimmerd.

Regisseur Syllas Tzoumerkas is niet zo bekend als die andere makers van wat de Greek Weird Wave is gaan heten (Yorgos Lanthimos en Athina Rachel Tsangari leverden met Dogtooth en Attenberg echte moderne klassiekers af).

Maar ook zijn derde lange speelfilm weigert zich in een hokje te laten proppen. Het is een lynchiaanse thriller over een vrouwelijke politie-inspecteur die naar het West-Griekse kustplaatsje Mesolongi is verbannen, een surrealistische nachtmerrie waarin de geesten van bacchanten en bijbelse figuren komen spoken, en een portret van een afgelegen dorpsgemeenschap waar van alles schroeit en broeit.

Bij tijd en wijle is er geen touw aan vast te knopen, maar er zit ook zoiets vanzelfsprekends in de manier waarop de verschillende realiteitslagen in elkaar overlopen, dat je dat ook gewoon kunt accepteren. De verschillende scènes werken een beetje als schimmen in het zonlicht, die pas herkenbaar worden als ze dichterbij komen. Maar voor het zover is activeren ze je eigen fantasie. Dat heeft ook iets heel aantrekkelijks.