Recensie

Nieuwe werken van Michael Raedecker zijn nogal kerstachtig

Recensie Op de nieuwe locatie van Grimm Gallery toont Michael Raedecker nieuwe werken. Nog steeds werkt hij met textiel en garen, maar zijn aanpak is nu digitaal.

Michael Raedecker, demo (unavouable-silver), 2020 Foto Grimm Gallery
Michael Raedecker, demo (unavouable-silver), 2020

Foto Grimm Gallery

Dit jaar heeft Grimm Gallery zijn expositieruimte aan de Frans Halsstraat in Amsterdam ingeruild voor een voormalig winkelpand aan het Museumplein, recht tegenover het Stedelijk Museum. Michael Raedecker is de eerste kunstenaar die daar met de tentoonstelling demo zijn werk presenteert.

Raedecker wordt internationaal gezien als een van Nederlands beroemdste schilders. Op jonge leeftijd maakte de kunstenaar al snel furore doordat kunstverzamelaar Charles Saatchi vijf van zijn werken aankocht, terwijl Raedecker zijn opleiding nog niet eens afgerond had. Nu, zo twintig jaar later, exposeert hij voor de vierde keer bij Grimm. Hoewel de schilder normaal gesproken op groot formaat werkt, bestaat de tentoonstelling volledig uit kleinere studies die de kunstenaar het afgelopen jaar maakte.

Laserprints

In een recent interview met het programma Nooit Meer Slapen vertelt Raedecker dat hij vijf jaar geleden zijn techniek heeft aangepast. Hij werkte altijd al met stukjes garen en textiel in zijn schilderijen, maar tegenwoordig hanteert hij daarbij een meer digitale aanpak. Met behulp van photoshop maakt hij laserprintlagen om daar vervolgens met acrylverf en draad over- en doorheen te werken. De studies in Grimm zijn hier een voorbeeld van. Zo zijn bij demo (cast 2) de horizontale banen van de laserprinter goed op de achtergrond van het landschap zichtbaar. Een andere studie, demo (cast), toont een nachtelijk landschap met dennenbomen waarvan de takken met groen stiksel zijn geaccentueerd op de print. Kleine kruisjes zijn in het doek genaaid als sterren in de lucht.

Michael Raedecker, demo (backtrack), 2020

Foto Grimm Gallery

Hoewel de mix van technieken een mooie gelaagdheid biedt, is het geheel nogal kerstachtig. Die indruk herhaalt zich bij de andere studies van boomlandschappen, zoals bij demo (unavouable-silver), waarbij de donkere bomen gemaakt zijn van zilverdraad. Of bij demo (backtrack silver), een sneeuwlandschap met zilveren takken.

Ondanks de letterlijke extra diepte die het reliëf van het garen geeft, voelen deze werken plat. Het zilver lijkt te veel op kitscherige versiering en de geaccentueerde takken zien er te knutselig uit. Dat is zonde, aangezien de studies van de meren en huizen wél gevoel weten op te roepen. Het werk demo (enantiodromia) weet bijvoorbeeld met een enkel donker meertje een unheimliche sfeer uit te stralen.

Michael Raedecker, demo (site-landscape), 2019

Foto Grimm Gallery

Opvallend is dat er een soundtrack in de galerie speelt. Raedecker, die ooit startte als mode-ontwerper, is altijd al fanatiek met muziek bezig geweest maar gebruikte het niet eerder voor zijn werk. Het geluid staat zacht en bevat veel stiltes waardoor het niet overheerst. Maar het tilt de beleving van de studies ook niet echt naar een hoger niveau.