Zomerse wijn in een lege stad

De juiste plek Waar voel je je thuis in den vreemde? NRC-correspondent Koen Greven vindt zomers Madrid in de tinto de verano.

Foto Dan Dangler/Getty Images, beeldbewerking NRC

De zon verwarmt de stad weer tot diep in de nacht. De tijd van tinto de verano. Letterlijk: rode zomerwijn. Mijn favoriete drankje, dat in Madrid op ieder terras te krijgen is. Het liefste drink ik deze mix van wijn en gaseosa (zoet prikwater) buiten in de schaduw, op één van de terrassen in het Retiro Park. Dan is het zomergevoel in de Spaanse hoofdstad compleet.

Madrid heeft geen Big Ben, Sagrada Familia of een Eiffeltoren, maar verslaat alle steden van de wereld als het gaat om het zomerse uitgaansleven. La Marcha – zo heet de massale kroegentocht die in de zomeravonden langs de achttienduizend restaurants en barretjes door de stad trekt. ‘New York heeft geen marcha’, zo heet een nummer van de beroemde Spaanse band Mecano over Madrid, om aan te geven dat er maar één stad is die nooit slaapt.

De stad is een grote lappendeken van verschillende buurten, die allemaal hun eigen identiteit hebben. Alsof een reeks van aan elkaar gebouwde dorpjes samen de hoog gelegen metropool in het centrum van Spanje vormen. Waar het in de winter ijzig koud kan zijn en waar het in zomer soms tot boven de veertig graden komt. Del invierno al infierno, zeggen ze weleens gekscherend. Van de winter naar de hel.

Rijk en arm

Madrid is dan ook het beste te bezoeken in het late voorjaar en in het vroege najaar. Wie toch voor de zomermaanden kiest, treft vaak een lege stad waar de warme lucht als een deken overheen hangt.

En dan is de koele tinto de verano het perfecte drankje om te drinken.

Niet te verwisselen met het veel zoetere toeristendrankje sangria, overigens: daar zitten doorgaans veel meer alcohol en vruchten in.

Iedere zaak presenteert zijn zomerwijn op geheel eigen wijze. Je zou alleen al aan het drankje kunnen zien in welke wijk je je bevindt. Aan het luxueuze Plein van de Onafhankelijkheid bij de Puerta de Alcalá serveren ze het voor 10 euro uit in een cocktailglas met een schijfje citroen; kilometers verderop, in de rauwe arbeidersbuurt Vallecas, krijg je voor een paar euro een fles wijn en een fles zoet koolzuurhoudend water (Casera). Mag je ze zelf mengen. Zo zie je in detail de tegenstellingen tussen het rijke en het arme Madrid.

Ik begeef me daar zomers het liefst ergens tussenin, in één van de oases van de stad. Met het Retiro als groen hoogtepunt. De bomen van dit park vormen de longen van de stad en het is een uitgelezen plek om in de zomer even af te koelen. Met een koel glas sprankelende zomerwijn.