Recensie

Recensie Muziek

Niki Jacobs’ heldere, warme sopraanstem ontwapent

Cross-over Haar geheel in het Jiddisch gezongen programma rondom Theodorakis’ ‘Mauthausen Cyclus’ moest zangeres Niki Jacobs uitstellen tot voorjaar 2021. Maar in PopUp Podium De Hallen in Amsterdam gaf ze een voorproefje.

Niki Jacobs.
Niki Jacobs. Foto Anne van Zantwijk

Met opsommingen van alles wat niet doorging door corona kun je lang doorgaan; cultuurminister Ingrid van Engelshoven smaakte maandag zelfs het dubieuze genoegen te lopen over een ‘rode loper’ van affiches van afgelaste theatervoorstellingen en concerten. Ook geannuleerd: de vele herdenkingsconcerten afgelopen mei, precies 75 jaar na de Tweede Wereldoorlog. Zangeres Niki Jacobs, gespecialiseerd in Jiddische liedjes van vroeger en nu, verplaatste een daaraan gewijde tournee naar lente 2021, maar gaf zondag in het tijdelijke PopUp Podium in de Amsterdamse Hallen alvast een voorproefje – met open bar en voor een publiek van dertig gelukkigen in hangbanken (met stip genoteerd voor de lijst ‘wat we zullen missen aan corona’).

Jacobs beschikt over een heldere, warme sopraanstem die ontwapent en sfeer maakt. Het een uur durende programma was drieledig van opzet: oude Jiddische liedjes in nieuwe jasjes, een selectie liederen uit Mikis Theodorakis’ slijtvast aangrijpende Mauthausen Cyclus en wat eigentijdse nummers, van Dire Straits’ ‘Brothers in Arms’ tot Elvis Presley’s (ook joods) ‘Love me tender’, hier ‘Lieb’ mich zärtlich’. Gemene deler: alle liedjes worden door Jacobs in het Jiddisch hertaald/gezongen, wat zeker de Mauthausen liederen een waardevolle extra dimensie verleent.

Een oproep aan wie Jiddische liedjes als ‘Bublitschki’ (ofwel ‘Beygelach’) kent in de swingende versie van Theodore Bikel of de Mauthausen Cyclus van Maria Farantouri of Liesbeth List: laat die bagage thuis. Met haar bijzondere, onorthodox samengestelde combo (altviool, cello, accordeon en trompet/bugel) verzorgt Niki Jacobs eigen versies; overwegend introvert en in – bij voorbeeld – ‘De vluchteling’ – schurender, tragischer en minder dansant dubbelzinnig („laat ons gaan dansen door de kampen”) dan het origineel.

Maar de bewerkingen zijn steeds overtuigend en de musici uitstekend, al werken de arrangementen door de dominantie van melodie-instrumenten soms vervreemdend. Na een uur brandt het verlangen naar een luchtige noot of wat pompende swing. Maar dat is voor een herdenkingsconcert een passende emotie.