Nederland internationaal onder vuur om drugshandel per post

Drugshandel Politie en justitie krijgen steeds meer klachten van hun buitenlandse collega’s over via de reguliere post verzonden drugs.

Buitenlandse collega’s melden aan Nederlandse opsporingsambtenaren dat ze „overspoeld” worden met drugspakketten uit Nederland.
Buitenlandse collega’s melden aan Nederlandse opsporingsambtenaren dat ze „overspoeld” worden met drugspakketten uit Nederland. Foto Johannes Eisele / AFP

De handel per post in harddrugs groeit en bezorgt Nederland internationaal een steeds slechter imago. Nederlandse dealers versturen maandelijks naar schatting 9.000 postpakketten met daarin coke, xtc, speed of crystal meth met name naar het buitenland. Dit zeggen politie en justitie tegen NRC.

De drugs uit Nederland zorgen voor wrevel bij politiebeambten, officieren van justitie, douane en buitenlandse overheidsinstanties in onder meer Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk, Estland, Letland, Litouwen, de Verenigde Staten, Australië en talrijke Aziatische landen. Buitenlandse collega’s melden aan Nederlandse opsporingsambtenaren dat ze „overspoeld” worden met drugspakketten uit Nederland, zegt officier van justitie Neeltje Keeris, die bij het Landelijk Parket belast is met synthetische drugs. Ze zeggen volgens Keeris: „Jullie rotzooi bereikt onze bevolking, we willen echt dat het stopt.”

In Australië zijn in één maand vierhonderd Nederlandse drugsverzendingen in beslag genomen. Tussen 2019 en nu kreeg de politie 120 verzoeken uit het buitenland om informatie te verstrekken over pakketten uit Nederland. Die variëren in omvang: van enveloppen met een paar gram coke tot snoeppotten gevuld met 25 kilo xtc-pillen. Met name xtc en speed vinden gretig aftrek, maar sinds afgelopen jaar wint ook crystal meth aan terrein, volgens Keeris.

Stuwmeer aan post

Australië en de VS zijn de drugs uit Nederland zo beu dat ze Nederlandse post extra kritisch bekijken. „Iedere verzending uit Nederland wordt intensief gecontroleerd”, zegt Jelmer Ludwig, teamleider van het Postinterventieteam (Pit) van de Landelijke Eenheid, dat samen met de douane en de postbedrijven post controleert op verdovende middelen. De 100 procentcontrole in Australië en de VS leidt tot een „stuwmeer” aan post, volgens Ludwig. Ontvangers wachten langer op hun pakketje en Nederlands imago als handelsnatie loopt een kras op. De officier en de politiechef vrezen dat Australië en de VS Nederland op den duur zelfs in de ban doen: postpakketten komen die landen dan niet meer in.

De drugsverzendingen zetten de samenwerking tussen politie- en OM-collega’s hier en in het buitenland onder druk, menen Keeris en Ludwig. „Wacht maar even”, krijgen ze geregeld te horen wanneer er in het buitenland een rechtshulpverzoek wordt ingediend. „Los eerst het drugsprobleem op.” Bij een proef van de Nederlandse douane werden tijdens een paar uur heel intensief controleren vijfhonderd pakketten eruit gepikt, in driekwart zat drugs verstopt. Omgerekend komt dat neer op ruim honderdduizend drugsverzendingen in een jaar.

Bij postbedrijven worden pakketjes voor het buitenland gecontroleerd met drugshonden en scanapparatuur. Zitten er drugs in, dan wordt gezocht naar aanknopingspunten, zoals de plek waar het pakketje is ingeleverd en door wie – dat laatste is lastig te achterhalen omdat Nederland geen legitimatieplicht kent voor het versturen van post naar het buitenland.

Nieuwe lichting dealers

Politie en justitie maken zich „grote zorgen” over een nieuwe lichting dealers die de drugspakketten verhandelen: jonge, hoogopgeleide mannen, zonder strafblad. Op online marktplaatsen, die verstopt zitten achter speciale browsers en zo extra anonimiteit geven, wanen ze zich veilig en vandaar versturen ze „kilo’s” drugs. De mannen realiseren zich niet dat ze internationale drugshandelaren zijn. Keeris: „Ze denken dat ze er vanaf komen met een waarschuwing of een taakstraf.” Dat is een illusie: een 23-jarige student kreeg eind vorig jaar een celstraf van vijf jaar opgelegd, omdat hij „ten minste” zeventig pakketten met drugs, voornamelijk naar Australië, verstuurde.

De jongemannen verkopen eerst kleine hoeveelheden, maar worden op den duur vermoedelijk benaderd door grotere dealers van wie ze voor stuntprijzen flinke partijen drugs kunnen kopen. De 23-jarige student en een partner verdienden in anderhalf jaar minstens 2,2 miljoen euro, zegt Ludwig. Het geld wordt besteed aan een „luxeleventje”: snoepreisjes naar Bali, stapavonden, uiteten. En een deel staat in bitcoins op een cryptobankrekening, waardoor het voor de politie lastig in beslag is te nemen. Keeris: „Er ligt geen zak met geld achter de bank.”

Lees ook: Van Woerden naar een Amerikaanse cel

Politie en justitie pleiten voor een legitimatieplicht bij het versturen van pakketten naar het buitenland. Zo verhoog je voor een grote groep de drempel om drugs te versturen. Ook moet het makkelijker worden om verzendingen te controleren op inhoud. De douane en politie moeten nu eerst toestemming vragen aan een officier van justitie, die groen licht van de rechter-commissaris moet krijgen. Dit zorgt voor minimaal een week vertraging. Politiebeambten moeten zelf de bevoegdheid hebben om een pakket te openen, vinden Keeris en Ludwig.

De handel compleet droogleggen is een illusie. Nederlandse dealers versturen ook pakketten vanuit Duitsland en België. En onlangs trokken opsporingscollega’s uit Zwitserland aan de bel: ook daar waren Nederlandse handelaren gesignaleerd. Keeris: „Als je als Baltisch land post krijgt uit Zwitserland, ben je toch iets minder alert.”