Adem in, adem uit

Kijken In de expositie Lucht reflecteren vijftien kunstenaars op die ongrijpbare, essentiële voorwaarde voor leven.

Ai Weiwei, Mask, 2013
Ai Weiwei, Mask, 2013 Foto’s Michel Claus/Lisson Gallery, Monique Vermeulen

Als een doodskop op een grafsteen is het gasmasker uit een brok marmer gehouwen. De Chinese kunstenaar Ai Weiwei maakte de sculptuur in 2013 als protest tegen de extreme luchtvervuiling in Beijing. Maar nu, in coronatijd, krijgt het beeld opeens een nieuwe, actuele lading.

Dat geldt voor meer kunstwerken op de tentoonstelling Lucht, die gastcurator Colin Huizing samenstelde voor Museum Kranenburgh. Een vijftiental kunstenaars reflecteert daarin op de minst grijpbare, maar meest essentiële voorwaarde voor leven: lucht. Denk aan het performanceduo Marina Abramovic en Ulay, dat in 1977 al zoenend elkaars lucht inademde, totdat er geen zuurstof meer over was. Adem in, adem uit, heette dat werk. Nu, met nog steeds coronapatiënten aan de beademing, kijk je er toch met andere ogen naar.

Ook kunstenaars als herman de vries en Yoko Ono verhieven in de jaren zestig die alledaagse handeling van ademhalen tot kunst. Marinus Boezem maakte in die tijd zijn adem op televisie zichtbaar door daarmee de lens van een camera te laten beslaan.

8 juli t/m 29 nov in Museum Kranenburgh, Bergen