Opinie

Arjen Robben is zo fel als een jachthond

Wilfried de Jong

Als eresaluut stonden alle verzakte huizen in Groningen in één keer kaarsrecht. Het gas in de grond liet een tevreden boertje zonder gevolgen en zelfs de corpsballen naast de Martinitoren hielden zich gedeisd. In deze provincie wil je zijn, wil je wonen en – als het er is – wil je je werk doen.

Wat één voetballer kan veroorzaken in somberend gebied.

Arjen Robben maakte bekend dat hij na achttien jaar uitzwermen weer komt voetballen bij „de FC”. Voor buitenstaanders: hij doelde op de voetbalclub FC Groningen waar hij als jongen van zestien doorbrak met een fladdershirt en stijlvolle dribbels.

De persconferentie in het stadion werd live uitgezonden. Bijna alle journalisten hadden na het bericht van Robbens terugkeer de auto naar het noorden genomen. Het viel tegen dat Christiane Amanpour van CNN er niet was, maar dat had ongetwijfeld te maken met de beperkende maatregelen rond corona.

Acht trainingen had Robben in de luwte afgewerkt op een bijveld van zijn laatste club Bayern München. De verslaggever van dagblad Bild had hij met een kluitje in het riet gestuurd, met het kulverhaal dat hij ‘alleen maar zijn conditie op peil wilde houden’.

Ik zag een paar beelden van de wederopstanding. Conditie op peil houden? Robben was zo fel als een jachthond op weg naar een neergeschoten fazant. Het fanatisme zat weer in iedere vezel van dat ranke lijf waar vet, in welke vorm dan ook, nog altijd geen enkele kans krijgt.

Je kunt je die fitheid bij generatiegenoot Wesley Sneijder niet meer voorstellen.

Tijdens de trainingen in München zat hij regelmatig vast aan een lang elastiek. Echt, Robben was aangelijnd. Toen hij eenmaal vrij mocht bewegen, zag hij een voetbal op het veld liggen. Gewoon een bal, zoals Robben zijn hele leven ballen voor zijn voeten zag liggen. Op vijf meter stond een doeltje. Deze bal kreeg van Robben zo’n ongenadig harde trap, dat ik spontaan medelijden kreeg met de mazen van het net.

Neuh, Arjen had het voetbal niet echt gemist.

Een reeks van verkleinwoorden rolde uit zijn mond. Hij was lekker een half jaar met zijn gezinnetje geweest, de pijntjes en kwaaltjes waren verdwenen. Toen begon het toch te kriebelen en nu is Arjen stapjes aan het maken.

De terugkeer van Robben op de Nederlandse velden en het Groningse gras in het bijzonder, kan worden beschouwd als het grootste voetbalnieuws in ons land sinds de corona-uitbraak. Het getroffen land was kennelijk hard toe aan een feelgoodmovie van eigen bodem: een gewone Hollandse knul trekt eropuit in de sportwereld, slaagt door talent en doorzettingsvermogen en besluit na een glanzende carrière terug te keren op geboortegrond om zijn oude club te helpen.

Er werd al gerept over een standbeeld voor Arjen Robben, maar daar zou ik in het kader van de actualiteit nog heel even mee wachten.

Wilfried de Jong is schrijver en programmamaker.