Mijn favoriet

Waarom heeft u dit kunstwerk gekocht? Deze week: een schilderij

‘Dit schilderij heb ik gekocht toen ons bedrijf in 1996 verhuisde naar een oud herenhuis aan de Westersingel in Rotterdam. Uit het vorige kantoor hadden we nog wel kunst in zwart-wit, maar dat was nogal somber. Mijn vrouw zei: ‘Vrolijk de boel op, koop een eyecatcher.’ Ik zag dit schilderij en bám: ik viel voor de uitstraling. Al die kleuren, zo vrolijk.

„Op dat moment ben ik van mijn belangstelling voor impressionisme geswitcht naar moderne kunst. Die belangstelling had ik door een werk dat mijn vader bezat van Jan Korthals, ze noemen hem wel ‘de laatste Amsterdamse impressionist’. Maar dat werk was ook in bruintinten, mijn vrouw vond het niks.

„P. Schreuder & Co is een Rotterdams verzekeringsbedrijf, sinds een paar jaar heet het Schreuder Verzekert. Mijn opa richtte het bedrijf op in 1915, mijn vader nam het over en daarna ik. Eigenlijk wilde ik tuinarchitect worden, maar daar had ik niet de goede vakken voor gekozen. Ik ging rechten studeren, ik dacht: dan word ik diplomaat. Maar mijn vader zei: ik heb je nodig op de zaak. Zo ben ik erin gekomen. En als je dan het geheel in handen krijgt, krijg je er toch veel plezier aan.

„Als je dit werk ziet, denk je: wat zie ik nou precies? De visser achter de vis, die zie je niet meteen, pas als je beter gaat kijken. Daardoor werd het werk ook een gespreksonderwerp als mensen het kantoor binnenkwamen: wat hangt daar nou? Van lieverlee ben ik meer kunst gaan verzamelen, vaak een beetje op mijn gevoel.

„Drie jaar geleden heb ik het bedrijf verkocht. En nu doe ik andere dingen. Vorig jaar kwam mijn boek uit, Waar komt Elwyn vandaan? heet het. Dat is de geschiedenis van mijn familie, Duitse voorouders van vaderskant en van moederskant Welsh. Het is een boek van 356 pagina’s, half in het Engels en half in het Nederlands. Ik ben er best trots op, twintig jaar lang heb ik foto’s, documenten en aktes verzameld. Een verband met het schilderij is er niet. Dat heet gewoon zoals het heet. En we waren geen familie van vissers. Alan the Fisherman hangt nu in de gang, nog steeds in de dagelijkse loop.”