‘We doen soms een relatiecheck: wat moet anders?’

Spitsuur Whitney Tan-A-Kiam (33) en Ayrton Walker (35) wonen met hun dochters in Almere. „Ayrton was bij onze eerste date al klaar om vader te zijn. Ik had meer tijd nodig.” In het weekend werken ze vaak, dus donderdag is ‘gezinsdag’.

Foto’s David Galjaard

Whitney: „We hebben een baby van drie weken oud, helemaal vers van de pers. En daarnaast nog een dochter van bijna twee. Ik heb verlof, maar ook weer niet: als zelfstandig ondernemer blijf je toch een beetje doorwerken. Ik heb vijf jaar geleden samen met mijn zusje een uitvaartonderneming opgezet. Als mijn zus nu een dag niet kan, ga ik weer op pad. Papieren laten tekenen en meer van dat soort dingen.”

Ayrton: „Ik geef vier dagen gymles op een basisschool met twee locaties in Amsterdam-Zuidoost, en ik geef voetbaltraining. Ook heb ik samen met een vriend een voetbalschool opgericht waar we kinderen – de wat minder talentvolle spelers – helpen om zich te ontwikkelen.”

Whitney: „We moeten nog even een ritme vinden als gezin, met de nieuwe baby. Elke keer als je denkt: ‘volgens mij doet ze dit op dit moment’, dan doet ze het de volgende dag weer anders. Als ik nu mijn laptop pak, is er altijd wel iemand die op schoot moet, of aan de borst. De oudste zit nu in haar nee-fase. Maar we zijn hele nuchtere mensen. Van een beetje schreeuwen ga je niet dood, dus doe je ding. Ik hoor het wel wanneer je klaar bent.”

Ayrton: „Ik heb mijn bedrijf opgericht omdat ik meer vrijheid wil. Niet alleen maar: opstaan, naar je werk gaan, eten en slapen. Ik wil uiteindelijk niet meer fysiek aanwezig hoeven te zijn op mijn werk. Dan kan ik bij mijn gezin zijn en hoef ik niet hele dagen weg.”

Whitney: „We hebben wel dromen, hoor. Mijn zusje en ik willen ons later gaan richten op mensen informeren over uitvaarten. Ik vind het geweldig om over uitvaarten te praten. En die vrijheid ook: die wil iedere ondernemer.”

Donderdag gezinsdag

Ayrton: „Mijn wekker gaat om kwart voor zes. Dan maak ik me gereed en neem ik meteen een van de kleintjes mee met douchen. Om acht uur moet ik op school zijn, dan geef ik gymles tot twee uur 's middags. Als ik ’s avonds voetbaltraining heb, eet ik thuis snel wat. Dan ben ik rond tien uur ’s avonds thuis. Op zaterdag heb ik ’s ochtends vaak een wedstrijd en zondags voetbalschool tot een uur of twee. Alleen op maandag en woensdag kan ik de kinderen niet naar bed brengen. Ik vind dat belangrijk, die band met hen.”

Whitney: „Mijn dagen zien er nooit hetzelfde uit, het hangt ervan af welke uitvaarten er binnen zijn gekomen. Die heb ik vaak ook op zaterdag. Als ik geen uitvaart of een bespreking met een familie heb, dan zijn de kinderen en ik lekker samen. Dan is het ontbijten en naar buiten, knutselen en dat soort dingetjes. Ayrton en ik ontbijten niet vaak samen.”

Ayrton: „Alleen op de donderdagen. Of als ik vakantie heb. Donderdag hebben we onze gezinsdag.”

Whitney: „Dat hebben we goed geregeld.”

Ayrton: „Dan eten we samen, gaan we wat doen. Vaak wandelen. We zijn echt een wandelgezin.”

Whitney: „En ’s middags rommelen we een beetje aan. Dan is het gewoon stoeien met de oudste, dat vind Jhené heerlijk. Of dansen, dat vindt ze ook geweldig.”

Ayrton:„Als Jhené aan het lopen is of op d’r fietsje rijdt, kunnen Whitney en ik rustig met elkaar praten.”

Whitney: „Ayrton was bij onze eerste date al klaar om vader te zijn. Ik had meer tijd nodig. Ik ben niet naar school gegaan om een broedkip te worden. Ik wilde eerst de dingen doen die ik wilde doen.”

Ayrton: „Ik sta liever honderd kinderen sportles te geven dan dat ik met tien volwassenen moet vergaderen.”

Whitney:„Je kunt geen kind bij hem in de buurt laten of het is weg van hem. Dat vind ik heel leuk om te zien. Bij zijn vorige baan, op een ROC, met soms een moeilijke doelgroep, zag ik hoe hij bepaalde kinderen voor zich wist te winnen en hoe ze door het vuur gingen voor hem. Ik zou zijn werk niet kunnen doen. Ik hou van die kinderen van mij, maar daar stopt het vaak wel.”

Tikken of tv kijken

Whitney: „’s Avonds kletsen we vaak bij met een theetje. Voordat we kinderen hadden, gingen we dan ook weleens wandelen. Dat kon gerust om twaalf uur ’s nachts zijn. Soms doen we een relatiecheck. Wat gaat er goed, wat moeten we aanpassen?”

Ayrton: „Het grootste deel van de dag ben ik er niet. Dan is het wel belangrijk dat je in gesprek blijft met elkaar. In het begin van onze relatie was ik niet zo’n prater, dat heb ik moeten leren. Toen we nog geen kinderen hadden, kwam ik thuis en dan ging ik verslagen tikken of tv kijken. Je merkt dat je dan wat uit elkaar groeit.”

Whitney: „Toen zijn we begonnen met wandelen. We liepen gerust een paar uur. Dan bespreek je onderwerpen waarvan je denkt: wauw, dat wist ik niet van de ander.”

Ayrton: „Het gaat steeds beter, al zijn we er nog niet.”

Whitney: „We hebben ook echt weleens ruzie, hoor.”

Ayrton:„Als het hoog oploopt…”

Whitney: „…dan loop ik gewoon even weg. En zeg ik: luister, ik kan je even niet hebben.”

Ayrton:„Dan pakt een van ons de auto, of rent een rondje.”

Whitney: Lachend: „Hij rent dan, hè. Ik pak de auto.”