‘Ook in een ander lichaam blijf ik vrolijk’

Dit ben ik Iedereen heeft verschillende identiteiten. Hoe worden we wie we zijn? Deze week: Ella Eekma (58) leeft samen met haar tweede man, Henk. „Hij riep ‘joehoe’. Ik riep ‘joehoe’. Ik zei: ‘Kom eens koffie drinken.’”

Foto Kees van de Veen

‘Ik kom uit een beetje een apart gezin. Mijn vader was alcoholist. Mijn moeder Aukje overleed toen ik drie was. Mijn vader hertrouwde met Johanna. Er kwam nog een broertje. Mijn stiefmoeder deed erg haar best voor ons maar was vaak ziek. Depressief. Dat leerde ik pas veel later herkennen.

„Ik ben vernoemd naar mijn tante Ella, de oudere zus van mijn biologische moeder. Altijd kon ik bij tante Ella terecht. Het was een heel warm en gelovig gezin, met twee nichtjes en een neefje en een hond. Ik denk dat ik wel kan zeggen dat ik het door haar heb gered als kind.

„We woonden in Alkmaar. Toen ik vijftien was verhuisden we naar IJlst, vlakbij Sneek. Mijn broertje, mijn moeder en ik wilden niet. Maar mijn vader wilde een boot.

„Mijn vader was machinist en hij had een schoonmaakbedrijf. Buitenshuis functioneerde hij normaal, al reed hij wel eens een stationnetje voorbij.

„Toen ik vijftien was heb ik hem het huis uit gezet. Ik heb hem nooit meer gezien. Mijn stiefmoeder en halfbroertje verhuisden naar Hoorn. Ik bleef in Sneek. Mijn vriendje van toen en ik kochten een huisje in een volksbuurt. Ik was negentien. Ik woon nog steeds in die buurt.

„Mijn vriend was een motorgek. En ik ook. Ik had een Yamaha XV750. Hij een Harley. Ik zat op kantoor, hij was timmerman. Als we vrij waren, waren we op reis. Tentje, slaapzak, tandenborstel, schone onderbroek. Zo vrij als een vogel. Ik was gelukkig.

„Ik was 29 toen een jongetje werd geboren. Twee jaar later een meisje. Motorrijden voelde opeens eng met de verantwoordelijkheid voor die kleine wurmpjes. We groeiden uit elkaar en scheidden.

„Henk werkt bij de gemeentereiniging. Toen ook al, hij haalde de containers op. Hij riep ‘joehoe’. Ik riep ‘joehoe’. Ik zei: ‘Kom eens koffie drinken.’ Hij bleef een keer voor een borreltje. Daarna stond hij voor de deur, met een koffer en zijn zoon van dertien.

„Samen kregen we nog een zoon. Henk had ook nog een dochtertje. Alle vijf heb ik ze even lief. Ze heten allemaal Eekma. We zijn vaak samen. De kinderen met aanhang; tien volwassenen en vier kleinkinderen. Dan ben ik enorm trots.

„Henk en ik trouwden. We gaven een groot feest. We hadden een witte taart met vijf lagen: een laag voor elk kind.

Camping-opa en oma

‘Ik heb altijd hard gewerkt. ’s Morgens maakte ik met een collega in Bolsward drie panden schoon: gemeentehuis, stadhuis en een kantoor. Twee keer per week bracht ik post rond, samen met Henk. En dan hadden we een folderwijk: tweeduizend folders, die vouwden we zelf. Elke avond maakte ik het stadhuis schoon. Dinsdags, vrijdags, zaterdags en zondags maakte ik boten schoon.

„Vier jaar geleden werd ik ziek. Alles kwam tegelijk. Een TIA, een herseninfarct, een verdikte hartspier, een hartinfarct, middenrifbreuk, spierspasmen en COPD. Het leven werd helemaal anders, ik werd volledig afgekeurd. Ik was altijd slank, maar ik kreeg een ander lichaam, vooral door de medicijnen. Ik ben bijna altijd vrolijk, maar soms huil ik van binnen.

„Tijdens een bingo won ik een lettertjesbord. Voor de grap heb ik samen met Henk een spreuk bedacht en het bord voor het raam gezet van onze caravan op de camping. Daar zitten we de hele zomer. Wij zijn camping-opa en oma. De spreuken zijn zoals wij zijn: het échte leven maar we proberen het in een leuk of in elk geval ánder jasje te steken.

„Henk is filosofischer: Bekijk het van de zonnige kant, de meeste regen valt naast je

„Ik ben wat dagelijkser: Als het niet de bedoeling is om ’s avonds snacks te eten, waarom zit er dan een lampje in de koelkast?

„Of deze: Ik heb mijn joggingbroek in de wasmachine gedaan, krijgt hij ook wat beweging

„Ik plaats geen spreuken over politiek en niet over het coronavirus. Behalve deze dan: Geen handen schudden, maar vanaf nu: hoofd, schouder, knie en teen

„Mijn kinderen en hun partners komen ook met suggesties. Deze is van mijn schoondochter, nadat ik wat had gezegd over haar witte benen aan het begin van het seizoen: Melkflessen, ja we zijn er allemaal mee groot gebracht

„Iedereen op de camping komt kijken, soms maken mensen ’s ochtends vroeg al foto’s. Ik vind alle reacties leuk.”