Recensie

Recensie Uit eten

Simpel maar doeltreffend eten als in de Franse avondzon

Uit eten Amsterdam

Foto Niels Blekemolen

Ons laatste adres in Amsterdam-Noord, we gaan met zomerreces, is Dok du Nord. Het klinkt lekker Frans en beweert een bistro te zijn en ja, het eten is tamelijk eenvoudig. Op de kaart staan een handjevol voorgerechten en hoofdgerechten, wat goede wijnen per glas en in fles, mooie biertjes. Alleen de kaasplank ontbreekt, da’s jammer.

Dok du Nord moet het in de eerste plaats hebben van de plek. Het pand, ooit zat hier het fameuze Wilhelminadok waarvan de zoon van Ruud Lubbers eigenaar was, ligt pal aan het IJ op loopafstand van het IJveer naar het IJplein. Het strakke gebouw met verschillende verdiepingen en veel trappetjes ging destijds bijna ten onder toen een cruiseschip het pand ramde, maar kon nog gered worden. Het was een plek waar je louter uit nieuwsgierigheid naartoe voer of fietste – je kon er trouwens heerlijk eten.

Nu Noord hip and happening is burgerde ook dit markante gebouw helemaal in. Wilhelminadok, de letters staan nog op de gevel, werd vorige zomer Dok du Nord. Het terras is groot, het uitzicht mooi en wij boffen met een prachtige, zomerse avond en een reservering op zak. De bediening is uitermate vriendelijk, ook al rennen ze zich de benen uit het lijf. Hier en daar wordt er wat vergeten, maar wij zijn de kwaadsten niet.

We opteren voor wat vegetarische voorgerechten: tartaar van biet (7,50), een kleine Caesar-salad (7,50) en een paddenstoelenkroket (2,-). Bij de hoofdgerechten is de keuze voor vegetariërs wat beperkt. De tartaar is een mooi gerechtje met fijngesneden rode biet, verkruimelde geitenkaas, crème van avocado (die hangop wordt genoemd, dat begrijpen we niet), korreltjes quinoa en crumble van roggebrood. Het is fris, licht zuur en hartig tegelijk, iets dat versterkt wordt door de gegaarde eidooier die we echt niet aan zagen komen, leuk gevonden! De bospaddenstoelenkroket komt met knoflookmayonaise en is gewoon lekker. De Caesar-salad laat het een en ander te wensen over. Ten eerste komt ie met gegrilde kip, terwijl we vleesloze bestelden. De bediening corrigeert dit, maar we zijn al aan het gerecht begonnen en dus eten we door. Die kip is te grof gesneden, ook de parmezaan komt in grove flakes, de croutons zijn wel lekker, de dressing is wat lafjes.

We krijgen onze hoofdgerechten en zijn inmiddels van de witte Bleu Blanc Thau (6,-) naar de rosé van hetzelfde huis overgeschakeld (ook 6,-). Het zijn uitstekende wijnen, mineralig, echte eetwijnen met een vol, Zuidfrans karakter. De één heeft piepkuiken (17,50), typisch zo’n gerecht dat je in een bistro kunt verwachten. Het is een lekker sappig kippetje, dat overduidelijk is gepekeld en daarna sous-vide gegaard. Dat betekent een uitgebalanceerde garing, maar de smaak van zout is wel door het hele kippenvlees getrokken. Sommige mensen zijn hier fan van, wij iets minder, maar overeind blijft dat dit de meest malse kip garandeert. Bij de kip komt een geconcentreerde, hartige jus die wat boterig is, lekkere aardappeltaart en gegrilde groenten.

De ander heeft zarzuela (18,50), een Spaans gerecht van schaal- en schelpdieren, in dit geval een diep bord met een smaakvolle tomatenjus waarin gepelde gamba’s met pimentón, venusschelpen, mosselen en zeebaarsfilet. Het is simpel maar doeltreffend, en precies wat een mens wil als ie zich in de avondzon in Zuid-Frankrijk waant.

Over het dessert, aardbeienbavarois met gekarameliseerde witte chocola (7,50), kunnen we kort zijn: matig. De bavarois is goed gemaakt en dus luchtig, maar verder proeven we vooral witte meringue – gewoon een zoet schuimpje – en hangop en de bijgeleverde madeleines zijn niet vers. Het mag duidelijk zijn: in de details is het eten van Dok du Nord zeker voor verbetering vatbaar, maar de zaak is net weer open en niets gaat meer zoals het ging. Door de prettige service en de plek wordt een mens ook wat milder, dat scheelt.

We hopen op een mooie, smakelijke zomer, lange avonden zonder zorgen, zoals virussen, teleurstellende inkomsten en andere narigheid.

Recensent en journalist Petra Possel test wekelijks een restaurant in en om Amsterdam. (Omdat de restaurants door de voorbije coronasluiting weer moeten opstarten tijdelijk zonder rapportcijfer.)
Lees ook: Weer uit eten! Zo gaan zij het doen in de anderhalvemeterstad