Mijn zoontje wil niet knuffelen

Opgevoed Elke week legt Annemiek Leclaire een lezersvraag voor aan deskundigen.

Illustratie Martien ter Veen

Moeder: „Ik heb 2 jongens van 6 jaar oud, een twee-eiige tweeling. Het zijn nooit grote knuffelaars geweest maar de laatste paar maanden wil een van de twee helemaal niet meer door mij of zijn vader geknuffeld worden. Ik word hardhandig weggeduwd als ik het toch probeer. Hij vindt het vies, zegt hij. Alleen als hij verdriet heeft, laat hij het toe.

„Misschien heeft het een erfelijke component. Zijn opa en vader (mijn man) zijn ook niet echt knuffelaars.

„Ik zit in de knoop. Aan de ene kant wil ik mijn kinderen meegeven dat zij de baas zijn over hun eigen lichaam, aan de andere kant wil ik niet dat we vanaf nu in een levenslang knuffelloos patroon komen met elkaar. „Bovendien heb ik zelf ook behoefte aan fysiek contact met hem. Ik kan strubbelingen met mijn andere zoon beter hebben dan met hem omdat er altijd wel een moment op de dag is dat we elkaar dan weer even knuffelen.

„Onze zoon ontwikkelt zich verder op alle vlakken goed.”

Naam is bij de redactie bekend. Deze rubriek is anoniem, omdat moeilijkheden in de opvoeding gevoelig liggen. Wilt u een dilemma in de opvoeding voorleggen? Stuur uw vraag of reacties naar opgevoed@nrc.nl

Neem het niet te zwaar op

Liesbeth Groenhuijsen: „Ik zou er niet van schrikken. Sommige kinderen zijn hypersensitief voor bijvoorbeeld geuren, dat kan meespelen. En soms zie je bij tweelingen dat een van de twee een manier zoekt om anders te zijn dan het broertje of zusje dat verder zo op ze lijkt.

„Wat de oorzaak ook is: laat het niet tussen u en uw zoon in staan. Probeer het verschil liefdevol te benoemen: ‘Dit past bij jou. Misschien lijk je daarin wel een beetje op pappa, en dat is een heel fijne grote meneer geworden.’ Daarmee krijgt uw kind de boodschap: jij mag er zijn, pappa mag er zijn, mamma houdt van jullie.

„Zoek samen op een speelse manier welke andere vormen van genegenheid tonen ook bij jullie zouden kunnen passen. Hoe kunt u ook zonder knuffelen toch laten blijken: kindje, ik houd van jou? Kunnen jullie samen iets bedenken? Een raar gebaar maken misschien, of een teken, een woordje. Neem het niet te zwaar op, en maak er iets moois van met uw ventje.”

Respecteer wat hij nodig heeft

Carlo Schuengel: „Begrijpelijk als u zich misschien een beetje afgewezen voelt, maar het is onwaarschijnlijk dat uw kind nu niet meer van u houdt. Er zijn aanwijzingen dat overgevoelig zijn voor aanraking van de huid een erfelijke component kan hebben. Misschien heeft uw zoon dat van zijn vader.

„Het risico bestaat in dit soort situaties dat er een neerwaartse spiraal ontstaat waarin een ouder iets wil dat een kind weigert. Die kunt u voorkomen door met uw kind te zoeken naar manieren van contact die hij wél prettig vindt. Verbaal, maar misschien ook lichamelijk, maar dan anders.

„De versteviging van uw band met hem zit juist in uw respect voor wat hij nodig heeft. Als hij ziet dat u zijn behoeftes laat prevaleren, is dat voor hem een signaal van vertrouwen en veiligheid.

„Omdat u rekening houdt met zijn behoeftes en gevoelens, leert hij zich ook in te leven in die van anderen. U kunt daar op een dag een beroep op doen: bijvoorbeeld door, zodra hij zelf volwassen is, op een feestelijk moment tegen hem zeggen: ‘Goed, tanden op elkaar, maar nu heb ik even een knuffel van je nodig.’”

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.