Opinie

Anton de Kom

Hij kwam naar mij toe na mijn speech in Kamp Sandbostel. Hij zei dat hij een familielid was en elk jaar kwam. Hij bedankte mij. Zei dat het de eerste keer was dat een spreker het lot van Anton de Kom had benoemd. Ik was sprakeloos. Eerst van verbazing, toen van schaamte. Hij verwachtte geen antwoord en loste op tussen de anderen die zich voor mij verdrongen.

Lezers zijn de auteur van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl