Recensie

Recensie Film

Zonnig ‘Piraten van hiernaast’ wordt vast lucratieve franchise

Kinderfilm In ‘De piraten van hiernaast’ lijdt een piratenfamilie schipbreuk in een ingeslapen kustplaatsje. De film is zonnig, historisch utopisch en vriendelijk naïef.

Piraten blijken heel geschikte personages om een lieve tolerantieboodschap mee uit te dragen. De piraten van hiernaast is de eerste film naar de populaire kinderboeken van Reggie Naus, over zeeroversfamilie Donderbus die inclusief grommende grootvader en waakhaai schipbreuk lijdt in de straten van het ingeslapen kustplaatsje Zandwijk aan Zee. De wereldatlas in de kast van de bleekblonde Michiel dateert uit 2000, maar onder regie van Pim van Hoeve (die het kinderfantasygenre al heruitvond met Dummie de mummie) zijn sfeer en production design eerder tijdloos zonnig, historisch utopisch, kortom die nooit bestaande jarenvijftigtijd toen geluk nog heel gewoon was. De elfjarige Michiel is een striptekenaar in spe die zijn verhalen over piraten van de bladzijden uit zijn schetsboek ziet springen. De jonge Billy Donderbus is zijn leermeester in de fijne kunsten van het zwaardvechten en vérspugen.

Aartsvijand Knokige Krelis komt pas laat op stoom. In de tussentijd gaat het om botsende ‘normen en waarden’, om ‘rust, reinheid en wat was die andere ook alweer’ en verzucht de familie Donderbus zo blij te zijn ergens rust te hebben gevonden ‘waar ze piraten als mensen zien en niet als gelukszoekers’. Vriendelijke, naïeve ironie waarvan je je kunt afvragen of die niet zowel aan het kinderpubliek als hun ouders voorbijgaat. Voordat buurmeisje Elizabeth ook een bondgenoot kan zijn van Billy en Michiel, pff, dat duurt lang, want: ‘meisje’. Dat hebben we zelfs in Amerikaanse kinderfilms wel eens slimmer aangepakt gezien. Of wordt er stiekem de draak gestoken met het feit dat kinderfilms altijd een educatief tintje moeten hebben?

Daar ligt een mooie kans voor de volgende delen van wat ongetwijfeld een lucratieve franchise gaat worden.