Recensie

Recensie Film

‘The King of Staten Island’: obstinate kindman ontroert

Komedie ‘The King of Staten Island’, de nieuwe, zeer geslaagde slacker-komedie van Judd Apatow, ging in de VS rechtstreeks naar video on demand. Dat zegt veel over de staat van de bioscopen.

Zelfhaat bederft de relatie van Scott (Pete Davidson) en zijn vriendin Kelsey (Bel Powley) in ‘The King of Staten Island’.
Zelfhaat bederft de relatie van Scott (Pete Davidson) en zijn vriendin Kelsey (Bel Powley) in ‘The King of Staten Island’. Foto Alison Cohen Rosa / Universal Pictures

In de VS profiteerde studio Universal tijdens de lockdown het meest van video on demand. De studio bracht filmtitels – Trolls: World Tour, The Hunt en The King of Staten Island – tegelijk uit op ‘premium vod’ (20 dollar) én in de bioscopen, voor zover die open waren. Zo haalde Universal zich wel een boycot van grote bioscoopketens op de hals: zij houden vast aan hun exclusieve vertoningsrecht van drie maanden.

Universal dumpte alleen commercieel dubieuze titels op vod. Deel negen van melkkoe Fast & Furious werd een jaar uitgesteld, genoeg tijd om alsnog tot een akkoord te komen met de bioscopen. Dat The King of Staten Island, de nieuwe, zeer geslaagde slacker-komedie van Judd Apatow, ook naar vod ging, zegt veel over de staat van de bioscopen in de VS. Daar is het nu ófwel blockbuster ófwel arthouse. Het middensegment – komedie, kostuumdrama, thriller – migreert naar Netflix en de zijnen.

The King of Staten Island, hier wel exclusief in de bioscoop, is een ‘coming of age’-komedie over een twintiger die allang opgegroeid had moeten zijn. Scott is een kindman die bij zijn moeder woont en stoned rondhangt met oude vrienden, sukkels die als canvas voor zijn halfmislukte tatoeages dienen. Zelfhaat bederft Scotts relatie met zijn vriendin en aan gene zijde van de baai schittert de skyline van Manhattan om Scott aan zijn falen te herinneren.

Scott wordt vertolkt door komiek Pete Davidson, The King of Staten Island is losjes geïnspireerd op diens jeugd. Davidsons vader stierf als brandweerman tijdens 9/11, die van Scott bij een hotelbrand. Een afwezige held die zijn gezin verlamt: ma aanbidt hem met een kameraltaar, Scott wordt door vaderissues geblokkeerd. Katalysator is het vertrek van Scotts scherpe, liefhebbende zusje: zij gaat studeren. Moeder (een heerlijke Marisa Tomei) ontwaakt en begint een relatie met een andere brandweerman, die in Scotts ogen uiteraard tekortschiet. Zijn apathische bestaan komt in gevaar, en een kat in het nauw maakt rare sprongen.

Lees ook een profiel van regisseur Judd Apatow

Pete Davidsons humor schuilt in halfslachtigheid: zijn opschepperij en idiote plannen verdampen telkens in lamlendigheid, wiet en wezenlijke goedaardigheid. Dat werkt: ondanks zijn obstinate gesnater en zelfmedelijden ga je van Scott houden. Met zijn 2 uur en 16 minuten gunt The King of Staten Island je ook alle tijd. Het is een fijne rit met personages die voor je ogen groeien en diepte krijgen. Een soepele, charmante komedie met emotionele impact; Judd Apatow is met zijn warmte en spitse, authentieke dialogen toch een soort Frank Capra voor deze tijd.