Doe mee met de zomerschrijfwedstrijd van NRC

De zomer van 2020 wordt er een zonder grootse huwelijken, festivals of kringverjaardagen. Alle tijd dus voor contemplatie. En om te schrijven.
Foto Linda Bouritius

De ochtend is nog fris, een specht roept, zonlicht valt in vlekken op de bosgrond – of nee: het is een uur of elf ’s ochtends en beneden glijdt de rondvaartboot langzaam over het water. Of beter zo: je loopt het koele kantoor uit de hitte van de stad in, op weg naar het terras onder de bomen dat maar weinig mensen kennen. Plotseling –

De werkelijkheid is anders: je zit achter de computer en buiten driezelt het een beetje, zacht gedrup uit de iepenblaadjes. Op de achtergrond klinkt zachtjes ‘Sunny afternoon’ – „Doe dat ding toch uit ik kan me zo niet concentreren!”

Binnen schijnt de zon op de bosgrond of op de gracht of de stad of nog ergens anders. Maar schijnen doet-ie, want hierbinnen wordt het geluk gevonden op deze zomerse dag: daar zit namelijk iemand te schrijven.

De ramen staan open, af en toe waaien wat geluiden van de straat de kamer in, of zijn de ramen dicht en tikt de regen tegen ’t vensterruit? Het maakt niet uit, misschien is inmiddels de zon ook buiten wel weer doorgebroken - de schrijver registreert het allemaal amper, geheel verdiept in de wereld die door de woorden opgeroepen wordt.

Wat kan er allemaal niet gebeuren op een zomerse dag? Van alles. Van een zoen tot een moord, van bijna niets tot een kosmische ramp, maar dat is het punt niet. Het punt is: hoe schrijf je het op.

En hoewel dat een moeilijke vraag is, is dat ook meteen het leukste van schrijven. Het nadenken en overwegen, lekker aan het formuleren zijn en dan merken dat je verhaal een andere kant op schiet, of tot drie keer toe opnieuw aan een zin beginnen en helemaal niet in de gaten hebben dat er inmiddels bijna een uur voorbij is gegaan want je bent er niet, je bent in het schrijven zelf..

Wat een onzin, dacht de redacteur geërgerd en wiste de laatste zin. De mensen hoeven toch niet meteen dolgelukkig te worden, ze moeten gewoon iets goeds en geestigs schrijven voor de Achterpagina. Ze hebben vrij, ze willen iets plezierigs doen, ze schrijven een verhaal. Niet al te opgesmukt, niet te wee of te privé, liefst niet al te onzinnig.

Ja hallo! Gaan we de mensen bij voorbaat al van alles verbieden? Wat nog meer allemaal niet?

We bemoeien ons nergens meer mee. Ga schrijven. Wij zijn benieuwd.