Recensie

Recensie Muziek

Albrechts afscheid als chef van NedPhO: raar maar swingend

Zaterdag dirigeerde Marc Albrecht het Nederlands Philharmonisch Orkest voor het laatst als chef. Een echt afscheidsconcert moet nog komen: dan met volle zaal. Maar een ridderorde kreeg hij nu vast.

Dirigent Marc Albrecht werd bij zijn afscheid van het Nederlands Philharmonisch benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw
Dirigent Marc Albrecht werd bij zijn afscheid van het Nederlands Philharmonisch benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw Foto Melle Meivogel

Hij zei het zelf al: elk fysiek afscheid is beter dan één met alleen een „lauwwarme videoboodschap”. Zo overheerste zaterdag de vreugde dat het Nederlands Philharmonisch Orkest en chef-dirigent Marc Albrecht na negen seizoenen samen ‘gewoon’ op het podium van het Concertgebouw in Amsterdam afscheid van elkaar konden nemen. Maar de onwennigheid bleef in veel, deels weer nieuwe gedaantes opvallend: in het plukboeket dat Albrecht smetvrij kreeg aangereikt door een bode met latex handschoentjes. In de etiquettepaniek bij de violiste die het boeket van Albrecht doorgeschonken kreeg, maar het protocollair niet mocht aannemen.

Lees ook dit afscheidsinterview met Marc Albrecht

Oorspronkelijk zou Albrechts laatste concert gewijd zijn aan Beethovens Negende symfonie: passend in tijd (Beethovenjaar), boodschap (broederschap) én bezetting: daaraan had ook het koor van De Nationale Opera immers kunnen bijdragen. Het nu gekozen programma met Strauss en Schumann maakte het gemakkelijk te vergeten dat Albrecht ook afscheid nam als zeer succesvolle chef van De Nationale Opera. Maar gelukkig wordt het geplande afscheidsconcert verplaatst naar een nader te prikken datum.

Het Nederlands Philharmonisch ontsteeg in aantal (zeventig musici) ruim het aantal toehoorders. Met de koperblazers hoog op het ver uitgebouwde podium hoorde je dat het voor het orkest soms ook wennen was aan de totaal andere akoestische omgeving. Maar aan de invoelbare en aanstekelijke feestelijkheid van eindelijk weer samen muziek maken deed dat niets af. Prachtig kamermuzikaal werd er geschakeld in Strauss’ Träumerei am Kamin, een wederzijdse liefdesverklaring was het nu eens niet té stroperig gespeelde ‘Adagietto’ uit Mahlers Vijfde symfonie. Lest best: een kraakhelder gespeelde, integrale uitvoering van Schumanns Vierde symfonie.

De Amsterdamse cultuurwethouder Touria Meliani beloonde Albrecht met een laudatio en benoemde hem tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Het opspelden – niet te doen op anderhalve meter – werd ook uitgesteld.