Thessa Torsing, alias ‘upsammy’

Foto Laila Cohen

Interview

‘Door al dat binnen zitten raakte ik wel erg ingezoomd’

upsammy Thessa Torsing (‘upsammy’) noemde haar debuutalbum Zoom. „Door in te zoomen, ga je zweven.”

De oorsprong van het debuutalbum Zoom van Thessa Torsing (24) ligt bij een beekje in IJsland. Na een optreden in Seyðisfjörður was de dj en producer, onder muziekliefhebbers bekend als ‘upsammy’, een wandeling aan het maken langs een fjord toen ze druppelend water hoorde. „Soms, als je wandelt en je zet geen muziek op, raak je diep in gedachten. Het wordt ineens helder”, vertelt ze via FaceTime vanuit Amsterdam. Het druppelende water kwam van een beekje en klonk „als een soort klok”. Het gaf haar het gevoel onderdeel te zijn van iets groters. „Met die gedachte kon ik alles ineens relativeren. Ik ben ook maar ‘onderdeel van’ de wereld, het druppelende water bevestigde dat.”

Ze nam het geluid op. Dat werd de basis voor ‘It drips’, de eerste single die al snel werd opgepikt door dj’s als Four Tet, Lena Willikens en Ben UFO. Water stroomt als verbindende factor door de nummers op haar album, waarin de weerkaatsing van licht wordt opgeroepen door het geluid van schitterende belletjes.

Er zit vaart in haar composities, die worden voortgestuwd door gelaagde en vaak gebroken ritmes. De complexiteit en warmte in haar tracks doen denken aan de analoge synthesizermuziek van IDM-artiesten als Autechre, maar dan met het precieze sound design van contemporaine clubmuziek. Het is een mix die past bij een intuïtieve natuurliefhebber die is opgegroeid met schermen en een laptop.

Haar vader had een zeilboot. Vroeger keek ze al graag naar wat er onder water zat. „De kwaliteiten van water prikkelen me: het reflecteert, het is gevaarlijk, maar ook onmisbaar. Het roept veel associaties op.”

Ze maakte zelf video’s bij de nummers. Daarin zien we minutieuze verschuivingen in natuurstillevens: zonnestralen die wilgentakken strelen (‘Extra Warm’), boterbloemen die wiegen in het gras (‘It Drips’). „Dingen die ik zie, kunnen makkelijk vertaald worden in geluid. Beeldeigenschappen als licht, schittering en contrast gebruik ik ook in mijn muziek. Zeker op dit album.”

Schoonheid ontdekken in het alledaagse is de rode draad in haar zorgvuldig gecureerde Instagram-tijdlijn. Een plant die door het beton kruipt langs de snelweg, een close-up van ledlampjes op een bospad. Door in te zoomen, ga je zweven, legt ze uit. „De realiteit schuift als het ware onder je door.”

Vandaar ook de albumtitel, Zoom. „Ik kijk naar details. Bij het maken van de video’s zoomde ik in. Daar zit wel iets in, dacht ik.” En nee het gaat dus niet over de videodienst die in coronatijd onze levens binnendrong.

Eenzaamheid

Handelsmerk van Upsammy zijn hoekige complexe ritmes die toch speels klinken. Er zit „een zekere wiskunde achter. Ik speel drie of vier geluiden in – een kickdrum sample, een tikje en een snare met een midi-pad. Die worden samen een ritme, dat kopieer ik en dan versnel of vertraag ik het en keer ik het om. Uiteindelijk wil ik het zo vervormen dat het vloeibaar klinkt.” Op Zoom valt het geplonk van instrumenten als de marimba en xylofoon daar als een waterval overheen. „Die geluiden zijn percussie, maar ook een toon. Het inspelen van de melodie is tegelijk een ritme.”

Lees ook Upsammy: Complexe beats en een glashelder geluid

Ze probeert het menselijke aspect terug te brengen in de computer, zegt ze. Door dingen niet helemaal op de maat te plaatsen. Maar ook door een modulaire synthesizer te gebruiken en ritmes te maken met haar mond zoals op ‘It Drips’. „Dat gaat sneller dan het inspelen op de computer. Het is best leuk om iets met mijn stem te doen want ik kan niet zingen.”

Ook maakte ze vaker gebruik van geluiden uit haar omgeving. Voor het nummer ‘Subsoil’ nam ze bijvoorbeeld het geluid op van een takje dat op glas slaat. „Ik wilde weg van de computer en geluiden uit mijn omgeving opnemen. Op die manier voeg ik nog iets van mezelf toe.”

De basisgevoelens in haar muziek zijn eenzaamheid en contemplatie. „Je hoort niet snel woede in mijn muziek. Mijn muziek is troostend. Dat is het maakproces ook voor mij geweest. Het album komt uit in een gekke tijd, maar ik merk dat mensen nu best naar ‘lichte’ muziek willen luisteren.”