Terschelling zonder Oerol geeft weldadige tv

Zap Festivalrubriek Opium op Oerol kan best een jaartje zonder Oerol. En Chinakenner Ruben Terlou moet voortaan elke dag na het journaal een rubriek van vijf minuten waarin hij een vogel probeert te fotograferen.

Ruben Terlou op jacht naar eilandvogels in 'Opium op Oerol'.
Ruben Terlou op jacht naar eilandvogels in 'Opium op Oerol'. Foto NTR

Niet alleen het Eurovisie Songfestival werd AvroTros-coryfee Cornald Maas door de verslaggeversneus geboord, ook het jaarlijkse Oerolfestival werd van de kalender gejaagd. Desondanks maakt Maas deze week een dagelijkse reeks vanaf het Oerolloze Terschelling. Eerlijk is eerlijk: eiland en programma blijken best een jaartje zonder horden festivalgangers te kunnen.

Opium op Oerol zonder Oerol is een weldadig onthaast programma over een eiland waar het nu niet overal gebeurt, maar vrijwel nergens. Die gedachte komt mooi naar voren in de heerlijke rubriek van de fotograferende Chinareiziger Ruben Terlou, die dagelijks achter de eilandvogels aangaat. Die zitten daar niet op te wachten, zo blijkt.

Maandag trachtte hij een bergeend voor de camera te krijgen, maar het gestruin door de duinen leverde bitter weinig op. „Nul bergeenden,” concludeerde Terlou, die graag zijn klunzigheid een beetje uitvent. Pas na lang zoeken ontdekte hij een bergeend achter een rietkraag. Bij de tweede klik stapte er een doodgewone scholekster het beeld binnen.

Dinsdag in alle vroegte ging Terlou op jacht naar zijn favoriete vogel: de bruine kiekendief, die hij graag met een vers gestolen haantje in de klauwen wilde kieken. Uiteindelijk werd het een Terschellings pannendak waar een kiekendief (prachtbeest, dat moet gezegd) met lege poten langs vloog.

Woensdag nam de tragikomische vogelspotter het zekere voor het onzekere en liep hij het veld van een broedende meeuwenkolonie binnen. Terlou bekende een zwak voor meeuwen te hebben, hoewel deze vogelsoort „nergens in uitblinkt”. De meeuwen krijsten dat het een aard had. Terlou, berustend in zijn status van ongewenste vreemdeling: „Als er zo veel beesten ontevreden met je zijn, wil je ze niet tot last zijn.” Er bleek een extra reden voor het meeuwse misbaar: veel eieren stonden op het punt van uitkomen. Zo maakte Terlou prachtige plaatjes van jonge snaveltjes die zich een weg naar de wereld bikken. (Voordeel voor een eierfotograaf is dat deze niet kunnen wegvliegen.)

Zeer oerolse taferelen

Voordat u denkt dat Opium op Oerol een ornithologisch magazine is geworden: de cultuur is niet geschrapt. Dagelijks ontvangt Maas een artiest die onder normale omstandigheden op het festival had kunnen optreden. Samen bezoeken ze een kunstenaar die nu op het eiland werkt aan een voorstelling (er is een digitaal Oerolfestival). Dat levert zeer oerolse taferelen op. Met name het gezelschap dat maandag op een mistig strand in diepe ernst een reeks trage bewegingen met hoepels uitvoerde, had niet misstaan in de persiflages waar Oerol ook altijd aanleiding toe heeft gegeven. Rapper Tyfoon (de schat!) zei dat hij er van alles bij voelde.

Woensdag sprak Maas met Wende Snijders, die een reeks grote optredens in Londen in rook zag opgaan en nu in een huisje op het eiland nieuw werk maakt. Ze mocht een minutenlange tekst over vallen voorlezen, wat een van de langste poëzielezingen was die ik in tijden op de Nederlandse televisie zag – een bonuspunt waard. Het ging ook even over de aanstaande tv-serie waarin Wende de schrijfster Connie Palmen speelt. Als Snijders over haar praat, komt er dadelijk een beetje Palmenmimiek bij.

Voeg daarbij de zachtmoedige interviews van Oerolmaagd Splinter Chabot met verschillende eilanders (maandag mooi met oprichter Joop Mulder in een loods vol werkloze decorstukken) en we kunnen concluderen dat Opium op Oerol best een jaartje zonder Oerol kan.

Verder wil ik voortaan elke dag na het journaal een rubriek van vijf minuten waarin Ruben Terlou een vogel naar keuze probeert te fotograferen.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.