Opinie

Steeds meer hobbyvissers

Marcel van Roosmalen

Reportages in de krant die nergens over gaan zijn mijn lievelings. Graag zo lang mogelijk uitgesmeerd en met zoveel mogelijk mensen die steeds weer hetzelfde zeggen. Nergens verstaan ze die kunst beter dan bij het Algemeen Dagblad (AD). In de regiokaternen kan en mag alles. Kop boven een lap tekst uit het AD van maandag: ‘Steeds meer nieuwe hobbyvissers sinds de coronacrisis’.

Zoals bij bijna alle reportages in die krant dekt de kop de lading meer dan af. Je hebt al gegeten en gedronken, maar je krijgt toch nog een vol bord. Je hoeft niet meer door te lezen, maar juist dan duurt het bij het AD toch nog een paar honderd woorden. Het hangt ergens tussen kunst en kitsch. Ze laten het nieuws versterven, op het laatst hap je naar lucht, maar je moet nog honderd rondjes in een emmer. Met geweldige zinnen als ‘Ik zit ieder weekend aan het water, maar tegenwoordig zit ik nooit meer alleen’, die op zichzelf ook weer een prima samenvatting van al die andere woorden zijn.

Sportvissers interesseren me niets, net als knutselaars, hobbyisten en verzamelaars, maar het AD laat ze graag door een hoepel springen. Het is altijd een open deur waardoor de citaten naar binnen kachelen, het is clichés stapelen tot je het topje van de berg niet meer kunt zien en toch las ik het helemaal uit.

Het begon waarschijnlijk met een enthousiaste regiojournalist die meer hengelsporters dan normaal aan de waterkant had zien zitten en toen heeft er iemand op een van die deelredacties teruggeroepen: „Smeer het maar lekker uit, smeer maar tot je niet meer kunt.”

Citaat op citaat op citaat, af en toe wordt een doodlopend zijpad vol algemeenheden ingeslagen: ‘Ik heb meestal wel een plannetje bedacht over waar ik denk ik welke vis kan vangen met welk aas, maar je weet nooit of het goed uitpakt. En je zit lekker in de natuur. Liefst met mooi weer, natuurlijk, maar ik ben geen mooiweervisser hoor.’

Ik was niets opgeschoten met het lezen van dit artikel. Ik sloeg die krant dicht, niet nog meer van dit. Het zal zo niet bedoeld zijn, maar het gaf wel een inkijkje in het hoofd van een zwijgende meerderheid. Er is van alles aan de hand in de wereld, er waart onder andere een dodelijk virus rond, overal wordt gedemonstreerd en gediscussieerd, maar er zijn er ook die hengelend ten onder gaan. ‘Aan het eind’, zullen AD-lezers later over deze tijd zeggen, ‘werd het steeds drukker aan de waterkant.’

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.