Recensie

Recensie Muziek

Lafourcade duikt dieper de folklore in

Met Musas 1 en Musas 2 (2017 en 2018) bracht de Mexicaanse zangeres Natalia Lafourcade (1984) elegante odes aan Latijns-Amerikaanse volksmuziek. Op het nieuwe Un Canto Por Mexico Vol. 1 duikt ze dieper de folklore van haar eigen land en thuisregio Veracruz in; een benefiet voor het door een aardbeving beschadigd cultuurcentrum in haar thuisstad Veracruz.

Het resultaat is minder werelds dan de twee met Latin Grammy’s genomineerde Musas-albums, maar een net zo onweerstaanbare collectie van oude en nieuwe liedjes, vol knettertrompetten, gezellige trekharmonica’s, zijden strijkers en ay ay ay’s. Neem opener ‘El Bajalú / Serenata Huasteca’, twee weelderig aan elkaar gespeelde mariachi-klassiekers die er weer een generatie tegenaan kunnen. Dat geldt ook voor Lafourcades opnieuw opgenomen songs als hit ‘Hasta La Raíz’ en protestsong ‘Un Derecho De Nacimiento’. Nieuw werk is er ook: het mooi wiegende ‘Una Vida’ en de vrolijke liefdesverklaring aan muziek ‘Mi Religión’. Jammer dat het op internationale vrouwendag uitgebrachte ‘La Malquerida’ – één van de mooiste Spaanstalige liedjes van het jaar – niet op dit album verscheen (maar misschien op Vol. 2?).

Kitsch ligt op de loer, zoals in het zoete duet met de glibberige televisiezanger Carlos Rivera, die ze nog kent van de soundtrack van Disney-film Coco. Maar het blijft smaakvol dankzij de rijke, warme arrangementen en Lafourcade’s geruststellende stem. Un Canto is traditioneel, maar zeker niet belegen.