Het heeft ook nadelen om kuddedier te zijn

Grunberg per trein van New York naar Miami #8 Schrijver Arnon Grunberg verlaat zijn woonplaats New York op zoek naar de VS in coronatijd. Hij reist naar Miami en verkent onderweg enkele steden. Vandaag: Jacksonville-Daytona Beach.

Daytona Beach is bezaaid met dode visjes.
Daytona Beach is bezaaid met dode visjes. Foto Arnon Grunberg

Op het station van Jacksonville is het eindelijk echt druk, een stuk of honderd wachtenden, merendeels zwart en Latino, maar ik zie ook een witte hippie van middelbare leeftijd rondlopen, aanvankelijk blootvoets, later haalt hij sandalen uit zijn rugzak.

Een lange, magere man heeft ‘fuck Donald Trump’ op zijn mondkapje geschreven. Men wacht zwijgend of spreekt over privéaangelegenheden.

De trein naar Miami zal om 9:34 uur in de ochtend vertrekken, een klein halfuur later vertrekt de trein naar het noorden.

Er staan inmiddels twee treinen op het station. Aangezien de trein naar Miami de eerste is die vertrekt, neem ik aan dat die ook als eerste zijn deuren zal openen, op het perron noch op de trein hangt informatie.

In de openbare ruimte, zelfs op het station, gedraag ik me alleen al voor de eigen veiligheid als een kuddedier. Op een gegeven moment gaat het gerucht dat we de trein in mogen. Als één groot beest stort de massa zich vredig op de trein om door een conducteur weer terug te worden gedreven.

Op het station van Jacksonville spelen zich scènes af die doen denken aan de film Les vacances de Monsieur Hulot van Jacques Tati uit 1953. Steeds weer rukt het beest op naar de trein om vervolgens terug te worden gedrongen.

Uiteindelijk zitten we er allemaal in, maar na tien minuten rijden blijkt het de trein naar New York te zijn, het heeft ook nadelen om kuddedier te zijn.

Midden op de dag ben ik weer in Savannah. Ik ben van Savannah gaan houden, maar je kunt het overdrijven.

Miami zal ik niet meer halen, met behulp van een Uber bereik ik Daytona Beach, niet ver van Cape Canaveral, waar Trump een paar dagen daarvoor een raketlancering bijwoonde.

In Daytona Beach lijken zowel het virus als de protesten ver weg. Het strand is bezaaid met dode visjes.

Het zwembad van de Best Western Aku Tiki Inn wordt om een uur of zeven ’s avonds bezocht door een gezin waarvan de leden hun milde overgewicht met trots uitdragen.

Zandkasteel op Daytona Beach. Foto Arnon Grunberg

Restaurant Crabby’s Oceanside zit propvol, weliswaar is er iets meer afstand tussen de tafels dan normaal vermoed ik.

Een zwarte man zit met zijn witte vrouw, twee kinderen en schoonouders te dineren. Hij probeert vrouw en schoonouders te negeren.

Als de serveerster hoort dat ik uit New York kom, zegt ze: „Daar zou ik niet willen zijn. Eerst het virus en nu dit.”

Om een uur of tien ben ik terug in de Aku Tiki Inn. Op de parkeerplaats staat een vrouw in badpak gretig te roken.

Amerika heeft genezing nodig, stellen politici. Daytona Beach is voorbij alle genezing. De geur van dode vis verzoent ons met het bestaan.

Wordt vervolgd