Vermoord sonnet

waarin George Floyd door politiegeweld om het leven komt

Ik kan van het verpaft, verwaand gewicht van blank en eigenmachtig welvaartsspek dat met zijn knie gezag drukt in mijn nek niet ademen. Ik word met mijn gezicht

op asfalt in de goot gedrukt, waar ik naar zijn historisch oordeel hoor. Hij houdt zijn vuist minachtend in zijn zak. Hij snauwt me af. Zijn knie maakt mij tot slaaf. Ik stik.

We heten allemaal George Floyd zolang historisch onrecht het verschiet dicteert en haat zich aan de feiten blijft onttrekken.

Wie ons regeren wil, maakt ons eerst bang en als de angst ons perspectief regeert, zet hij in onze naam zijn knie in nekken.

3 juni 2020

Ilja Leonard Pfeijffer schrijft elke twee weken een sonnet naar aanleiding van de actualiteit.