Brieven

Brieven 6/6/2020

Rouw

Niet alleen grafieken

Wat ik helaas totaal mis is aandacht voor de rouw om het verlies van – heel conservatief geschat – achtduizend levens van medeburgers. Dit aantal is een veelvoud van de slachtoffers van de watersnoodramp, en alle vliegtuig- en treinrampen in Nederland na de oorlog. Maar als slachtoffers worden de coronadoden alleen genoemd in grafieken, en niet als ouders, partners, vrienden, in een enkel geval kinderen, die na een heftig lijden vaak in eenzaamheid gestorven zijn. In Spanje worden elke dag om 12 uur de kerkklokken geluid, als teken van rouw. In een seculier land zal het niet eenvoudig zijn een dergelijk ritueel te vinden, maar het ontbreken van elke merkbare poging daartoe maakt hen voorgoed onzichtbaar, en herhaalt de verlatenheid van de gestorvenen bij hun nabestaanden.

Anderhalve meter

Heb vertrouwen

Er is veel ophef over de demonstraties in Amsterdam en Rotterdam omdat de 1,5 meterregel is overtreden. Het is natuurlijk heel erg dat een regel is overtreden, maar nog belangrijker is wat daarvan de effecten zijn. Zien we over twee weken een piek in de besmettingen of gebeurt er niets? Niemand die daar een zinnig woord over kan zeggen. Ik zie de demonstraties als een onbedoeld en ongepland experiment over nut en noodzaak van de 1,5 meterregel. Over twee weken moeten we ons echt zorgen maken, of blijkt dat er niets aan de hand is. Dan kunnen we de 1,5 meterregel versneld afschaffen. Laten we optimistisch zijn en de toekomst met vertrouwen tegemoetzien.

Boeken

Kijk niet neer op thriller

Wat een dedain weer voor de thriller. In de boekenbijlage van vorige week (29/5), vlak voor het begin van de Spannende Boeken Weken, geen enkele vermelding dat die zullen beginnen. Wel veel aandacht voor coronaliteratuur die vooral nergens heen gaat vooralsnog. Anders dan in Angelsaksische of Scandinavische landen blijkt en blijft de thriller toch een dingetje waar de elite van de NRC diep en diep op neerkijkt. Wat een sneue conclusie voor het deel van de boekenbranche dat het best wordt verkocht (en nee, nu niet vergelijken met keukenmeidenromans, want ze zijn vaak uitstekend geschreven). Het stemt ons treurig.

Bingegids

Kijk verder dan de VS

In On demand: ‘Bingegids voor thuiskijkers’ ( NRC 2/6) worden alleen Amerikaanse series vermeld. De vanzelfsprekendheid waarmee in deze ‘gids’ alle series uit andere landen buiten beschouwing worden gelaten, vind ik tekenend.

En dat terwijl er zoveel bingewaardige series vandaan komen. Ik denk aan bijvoorbeeld La casa de papel, Weissensee, Der gleiche Himmel, Marseille, The Crown, Black Mirror, etc.

In tegenstelling tot de rest van de wereld is Amerika hier nog altijd de eeuwige meetlat waarlangs alles wordt afgemeten.

Nog altijd die uit de jaren vijftig (of nog eerder) stammende blinde verering voor een land dat zijn belofte totaal niet heeft waargemaakt.

Persconferentie

Crisis en toch vakantie

Gezegend het land waar de premier een persconferentie geeft om aan te kondigen dat op vakantie gaan weer mogelijk is. De grootste crisis sinds WOII, bijna tienduizend doden en een economie die door de staat aan de praat moet worden gehouden: deze rampspoed verbleekt blijkbaar bij het vooruitzicht dat Nederlanders deze zomer thuis moeten blijven.

Gelukkig kon Mark Rutte melden dat we op pad mogen in Europa. Hetzelfde Europa waar geen cent te veel naar toe mag. Wat zijn wij toch een wereldvreemd volk.

Correcties/aanvullingen

Haagse politie

In het artikel Dit gaat over meer dan één persoon (3/6, voorpagina) stond dat er in Den Haag ophef ontstond nadat agenten zichzelf ‘Marokkanenverdelgers’ hadden genoemd. Dat die geuzennaam werd gebruikt, is na intern onderzoek van de politie niet bewezen.