Recensie

Recensie Muziek

Niet alles van Lady Gaga haalt de finale

Vroeger had Lady Gaga edge. Niet alleen vanwege die vleesjurk en theatrale make-up: er zat gestileerde zelfhaat in ‘Monster’ en ‘Born This Way’. Ze koketteerde met haar eigen demonen. Op Chromatica blijft er suikerzoete dancepop over. ‘Stupid Love’ echoot de melodie van ‘Born This Way’, maar ontleent veel aan radiovriendelijke future house: drumroffels, trampoline-baslijntjes en gedempt verende beats. Hoogtepunt is het jubelende duet met Ariana Grande over een zwaar onderwerp, seksueel trauma. De hoge stemmen van de popdiva’s die om elkaar heen fladderen tillen het generieke productiewerk omhoog. Sir Elton John’s zwaar aangezette bariton daarentegen past niet bij EDM-finale ‘Sine from above’. K-pops bekendste vrouwenact Blackpink voegt weinig toe en slotnummer ‘Babylon’ is een herhaling van de ‘vogue-track’ die Madonna ooit maakte – en toen al gejat was. Chromatica is een snelle mix van 16 pompende Eurovisie Songfestival-knallers die niet allemaal de finale halen.