Interview

Schrijver Anne van Veen: ‘Mensen zijn nu BN’er-moe’

Coronaweekboek Cultuur Hoe zal corona de kunstwereld veranderen? Anne van Veen (1983) schreef de roman Iets te vieren en is nu bezig aan een nieuw verhaal.

In de serie Coronaweekboek Cultuur praat NRC wekelijks met mensen uit de cultuursector. Van kunstenaar en muzikant tot galeriehouder en theaterdirecteur: hoe slaan zij zich door de coronacrisis? Wat zijn de effecten op hun leven en werk? Hoe zal deze crisis de kunstwereld veranderen?

Uitschieters zijn er niet, vertelt Anne van Veen. Doordat er nu zo weinig gebeurt, lopen de dagen een beetje in elkaar over en is haar geheugen een zeef. „Ik doe opeens elke dag aan yoga of gym. Ik ging er altijd vanuit dat ik niet lenig ben, maar ik heb nu wel ontdekt dat stijfheid in je kop zich vertaalt naar stijfheid in je lichaam en andersom.”

In april kwam haar tweede roman Iets te vieren uit. Het personage Lied probeert haar ruimte te vinden in een wereld van een beroemde, „aanwezige vader, een afwezige moeder en een aangevlogen minnares.” Nadenkend over de vraag hoe de personages deze coronatijd zouden doorkomen, komt Van Veen erop uit dat de vader in het boek, de dirigent Duco Donkersloot, zou sterven in een tijd dat er zo weinig bevestiging van de buitenwereld te halen is. „Hij is het type dat zodra hij stopt met werken een hartaanval krijgt op de tennisbaan.” Je ziet het ook tijdens deze coronacrisis: voor sommige mensen is het lastig dat ze hun bevestiging kwijt zijn. Mensen zijn veel meer BN’er-moe. Je ziet een verschuiving van kopstukken. Door de externe dreiging zijn er andere behoeftes.”

Het virus is best een intrigerend ding, het verkleint de wereld, maar is toch een pandemie

Dat Iets te vieren voor een belangrijk deel op eigen ervaring berust, is geen verrassing: het hoofdpersonage heet Lied en de auteur Anne van Veen: dezelfde Anne die in het lied van Herman van Veen de wereld ‘wat mooier moet gaan maken’. Haar moeder was onder de indruk van haar schrijverschap en noemde het boek inhoudelijk gewaagd. Haar vader noemde haar „een vrouwelijke Reve”. Over de inhoud had hij nog niks gezegd, vertelt Van Veen desgevraagd.

Inmiddels is ze begonnen aan een nieuw verhaal. „Waar ik nu mee bezig ben, staat ver van mijn bed. Het virus is best een intrigerend ding, het verkleint de wereld, maar is toch een pandemie. Het begint dichtbij: mijn buurvrouw overleed in november al aan een mysterieuze longziekte, dat werd toen ook zo genoemd. Van daaruit wil ik toe naar een bredere wereld, over de grenzen heen, net als het virus.”

Anne van Veen

Anne van Veen (1983)

Schrijver en actrice uit Utrecht.

Robbert Roos

Robbert Roos (1964)

Directeur van Kunsthal Kade in Amersfoort

Jorg Grimm

Jorg Grimm (1976)

Galeriehouder in Amsterdam en New York.

Dave von Raven

Dave von Raven (1981)

Muzikant, zanger van The Kik, uit Ooltgensplaat.

Alida Dors

Alida Dors (1977)

Artistiek directeur van Theater Rotterdam.

Jeroen Bartelse

Jeroen Bartelse (1968)

Directeur van TivoliVredenburg in Utrecht.

Marc Mulders

Marc Mulders (1958)

Beeldend kunstenaar uit Brabant.

Cees Debets

Cees Debets (1959)

Directeur Theater van Het Nationale Theater in Den Haag.

Nanouk Leoplod

Nanouk Leopold (1968)

Filmmaker uit Rotterdam.

Maarten Mostert

Maarten Mostert (1956)

Artistiek directeur Cello Biënnale Amsterdam.