Opinie

Ik ben een vliegtuig

Claudia de Breij

Dingen die je jammer genoeg niet meer doet na je twaalfde: met je armen wijd over het schoolplein rennen en roepen: „Ik ben niet gek, ik ben een vliegtuig.” Later werden mijn grappen iets beter, maar die klassieker uit mijn jeugd kan nu weer. Althans, in een hedendaagse variant.

Ik ben namelijk kunstenaar.

(Het kost me moeite dit op te schrijven. Het gemak waarmee sommige nog bij hun moeder wonende extreem-rechtse vrijgezellen zichzelf kwalificeren als ‘denker’ maakt me jaloers. Ik ben kunstenaar, in die zin, ik werk in de kunsten, verdiende tot voor kort mijn brood als podiumkunstenaar, trad op met zelfgemaakte muziek en tekst. Dus dan ben je kunstenaar. Maar het blijft een groot woord, dat vraagt om verftubes en symfonieën. Enfin.)

Kunstenaars, zeker muzikanten, cabaretiers en andere podiumkunstenaars worden deze periode maar al te vaak herinnerd aan het feit dat ze, zoals hun leraar wiskunde al zei, gewoon een vak hadden moeten leren. Tot er een vaccin tegen Covid-19 is zullen we niet met veel mensen in een afgesloten ruimte bij elkaar mogen komen, dus optreden, dat éne waarmee je niet alleen geld, maar vooral een levensvervulling kunt krijgen als maker, dat gaat voorlopig niet. Want veel mensen bij elkaar in een afgesloten ruimte, dat mag niet.

Tenzij je KLM heet. Dan mag het wel.

KLM vliegt. Tussen de passagiers blijft niet, zoals in het theater en de rest van de wereld moet, anderhalve meter afstand. Het risico op besmetting is namelijk heel klein, zegt KLM. Want: „Moderne vliegtuigen zijn namelijk voorzien van High Efficiency Particulate Air-filters (HEPA-filters), die zorgen voor schone cabinelucht van hoge kwaliteit, waarbij er een hoge mate van luchtcirculatie plaatsvindt.”

Goh, dacht ik toen ik dat las. Zullen we die filters dan ook in supermarkten, café’s, musea, theaters en concertzalen ophangen? Dan komt het vast goed. Misschien kan die twee tot vier miljard euro die naar de luchtvaart dan in de luchtfilterbranche worden gestoken, de KLM vliegt toch wel!

Een mondkapje aan boord van het vliegtuig is verplicht. Dat mag ook een zelfgemaakt mondkapje zijn, lees ik met bonzend hart. Zelf maken, dat kunnen we goed, in de kunsten, perfect! Dit nieuws wordt almaar beter, want de definitieve reden dat de luchtvaart álles mag dat alle andere branches nu niet mogen is, en ik citeer de woordvoerder van KLM: „Verder zitten de passagiers allemaal met hun gezicht in dezelfde richting, zodat er weinig face-to-face-interactie is en vormen de stoelen een barrière voor de transmissie naar voren of naar achteren in de cabine.”

Goh. Net als in een theater eigenlijk. Alle ondernemers zijn gelijk, maar sommige ondernemers blijken in Nederland net iets gelijker dan andere.

Ik ben geen kunstenaar. Ik ben een vliegtuig.

Claudia de Breij is cabaretier en schrijver.