De radicalisering begon bij ‘Take On Me’ van A-ha

Twee podcasts en één liedje rondom een thema. Dit keer: liedjes.

Foto JUSTIN T. GELLERSON

Caleb Cain is een twintiger uit West Virginia. Vijf jaar geleden stopte hij met school en trok in bij zijn grootouders. Gedesillusioneerd, stuurloos en kampend met depressies vulde hij z’n dagen met YouTube kijken. In bed legde hij z’n telefoon naast z’n kussen om te kunnen blijven luisteren. Het werd zijn enige bron van informatie over de wereld.

In de podcast Rabbit Hole probeert The New York Times-journalist Kevin Roose inzicht te krijgen in de door het internet gevoede radicalisering, en Cain is zijn case study. De opwinding is hoorbaar als Roose een lijst onder ogen krijgt met de twaalfduizend (!) YouTube-filmpjes die hij keek: die stelt hem in staat onderzoek te doen naar Cains radicalisering. Hoe kon het dat iemand die begon bij de clip van 80’s-pophit ‘Take On Me’ van A-ha uitkwam bij complottheorieën en racistische denkbeelden? Tot in detail is na te gaan welke video hij kreeg aangeraden door het YouTube-algoritme, en welke daarna, en welke dáárna, tot hij in een specifieke hoek gezogen was en alleen nog radicaalrechtse sprekers gevoerd kreeg. Zo kwam het dat Cain zichzelf ook begon te zien als een strijder in de cultuuroorlog tussen links en rechts.

Rabbit Hole gaat over dat machtige YouTube-algoritme en over hoe het internet ons denken vormgeeft. (PZ)

Rabbit Hole, The New York Times, zes afleveringen