Opinie

Burgemeester Femke en de ‘halsemahaat’

Column Amsterdam

Daar zijn ze dan, de kruisjes: oranje, groene en witte geschilderde kruisjes op het plaveisel van de Dam. Tekens van goede bedoelingen, kun je zeggen; van onderschatting en van, zo is gebleken, slechte geïnformeerdheid. Voortekenen van de lawine aan kritiek die burgemeester Femke Halsema over zich heen heeft gekregen. Iedere deelnemer op een kruisje: zo had het maandag moeten zijn, keurig op anderhalve meter afstand en gezamenlijk betrokken bij de arme George Floyd in Minneapolis. Nu ik er een etmaal later sta zijn de intenties haast ontroerend. Lange witte strepen zie ik, met pijltjes voor de looprichting, ongeveer op de plek van het te lage podium met de te zachte microfoons. Kansloze missie.

De organisatoren hadden maximaal driehonderd deelnemers op de Dam verwacht, zeiden ze. Ik schat het aantal kruisjes op minstens vijfhonderd, misschien zeshonderd. De vijfduizend demonstranten tegen het racistisch politiegeweld in Amerika vertrapten de kruisjes, maakten ze onzichtbaar. Onder hun voeten het verzoek om afstand te houden; uit hun monden de eis om zwarten gelijkwaardig te behandelen.

Was Eberhard van der Laan een bestuurder met teflon op zijn jasje, zijn opvolgster lijkt een politica met een jurk vol klittenband

Samen met de schreeuw om rechtvaardigheid vlogen ontelbare kleine druppeltjes de lucht in, met als mogelijk gevolg een superbesmetting met corona. Virologen waarschuwden daar al snel voor en nu heeft de burgemeester het gedaan. Wat haar relatie met de bevolking betreft was dit het zwartste scenario. Een kleine twee jaar na haar aantreden is het laten doorgaan van deze demonstratie voor veel Amsterdammers een bevestiging van wat ze al dachten: dat Halsema een politieke missie heeft. Erger nog, een GroenLinkse missie.

Was Eberhard van der Laan een bestuurder met teflon op zijn jasje, zijn opvolgster lijkt een politica met een jurk vol klittenband. Er kon sinds juni 2018 geen parkeerplaats worden ingeruild voor een plantenbak of je hoorde gemopper over Halsema. De ban op benzineauto’s per 2030: oorzaak Halsema. Tal van besluiten uit de portefeuille van haar wethouders bleven zo kleven aan de vrouw die zich jarenlang had geprofileerd als gast in ‘linkse’ NPO-praatprogramma’s.

Het was al haar pech te moeten starten vlak na de beëdiging van een college van uitsluitend linkse partijen, waarvan GroenLinks ook nog de grootste was. Een verstandige zet om De Telegraaf als eerste een interview te geven, haalde weinig uit. De krant van caféhouders en marktkooplui onthulde in 2019 het incident omtrent haar zoon en het ‘nepwapen’ en pookte de al bestaande halsemahaat almaar verder op. En juist op dat ene punt waarop zij zich als onpartijdige burgermoeder had kunnen profileren – de openbare orde – ging het op Tweede Pinksterdag helemaal mis. De Black Lives Matter-demonstratie ‘belangrijk’ noemen, een einde-slavernij-button ophouden terwijl ze toekeek als een deelneemster: ze kwam activistisch over.

Rechts wil haar daarom weghebben; woensdag zal ze in een spoeddebat door het stof moeten.

Ik sta op een kruisje en zie de verliefde stelletjes, kuierend door de zoele lentewind. Amsterdammers en bezoekers kletsen gemoedelijk op de bankjes rond de Dam. Vredig en loom – misschien een stilte voor de storm.

Auke Kok is schrijver en journalist.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.