Voor introverte mensen zijn congressen vaak de hel

Japke-d. denkt mee

Doodmoe word je van congressen, vindt . Stop er lekker mee, ook na corona. Er zijn genoeg alternatieven.
Illustratie Tomas Schats

Jongens ik zeg het maar meteen: ik vind congressen, seminars en ‘netwerkevents’ vaak een lijdensweg. De volle parkeerplaatsen, de muffe congrescentra, de ‘plenaire opening’ door de saaiste directeur ter wereld, de ‘keynote speakers’, de ‘parallelle break-outsessies’ met de flipovers, de comic sans-sheets, het ‘levendige interview’ met de sponsor, de ‘ludieke wrap-up met de take home message’, de statafels met zo’n strik erom – waarom?! om te verhullen dat het een tafel is?! – de mensen op de borrel die uit hun straatje meuren alsof er vier dooie vogels verstopt zitten, de goodiebags met de prullen – en na afloop weer doodmoe de trein of de file in – man, man, man.

De congressen waar ik zélf spreek, zijn natuurlijk allemaal fantastisch, sprankelend en inspirerend, maar dat zijn helaas de uitzonderingen die de regel bevestigen.

Het leek mij dan ook een inkoppertje toen ik op Twitter vroeg wie de congressen mist, nu ze allemaal door het coronavirus zijn afgelast en als ‘webinars’ zijn opgekrast naar het internet. Heerlijk rustig, toch? En ja hoor, ik kreeg veel opgeluchte reacties van lezers.

Dat de congressen gemist werden, als kiespijn! Dat webinars zoveel efficiënter zijn omdat je ze kan wegklikken, je er veel gerichter vragen kunt stellen, je betere antwoorden krijgt, „ze kan volgen in je ondergoed met een liter wijn” en dat ze uren reistijd schelen. Er waren zelfs mensen die aan videobijeenkomsten heel leuke contacten overgehouden hadden, „dat kan dus ook prima online”, schreef iemand.

Maar wat heerlijk ook, schreven anderen, dat je niet meer hoeft mee te doen aan al die verplichte sociale interactie. „Het tegen wil en dank belangrijk doen of het jou en je bedrijf goed gaat.” Netwerkevenementen zijn handig, zo schreef iemand, „als je een idee wilt krijgen van hoe de hel eruitziet”.

Het nadeel van webinars was wel dat de sprekers niet aan de gapende mensen in de zaal konden zien dat ze iets levendiger moesten vertellen, maar verder: stop voorgoed met al die congressen, prima idee. „Ik ga ook na de corona een stuk minder”, schreef een lezer enthousiast.

Maar ik schreef een paar alinea’s terug natuurlijk niet voor niets dat het léék of mensen het met me eens waren. Want al snel begonnen de liefhebbers van congressen zich te roeren. En best veel ook!

Dat ze de congressen enorm misten! „De lezingen van iemand die heel veel weet over iets kleins, de sprekers die je leven een klein beetje veranderen.” „Zo’n spreker van wie je nog nooit gehoord had over een onderwerp waar je niks vanaf wist en dat superinteressant blijkt te zijn.”

Soms waren het zelfs regelrechte liefdesverklaringen. „Ik kon echt bevlogen door mooie verhalen, contacten en ontmoetingen terugkomen van een congres”, schreef iemand, „vaak met hernieuwde liefde voor mijn vak”, een ander. Congressen voelden soms „als een vakantie, waarna je bepaalt wat je allemaal wel en niet wilt doen met je leven”.

En dan het netwerken! Onmisbaar, vonden veel lezers. „Het waren altijd mijn ‘hallo kijk hoe leuk ik ben, neem mij aan-evenementen’”, schreef een liefhebber. „Nu moet ik ouderwets solliciteren en word ik weer afgewezen.”

Wat me opviel: dat de liefhebbers vaak niet eens de inhoud, als wel de randzaken van congressen misten. De exotische locaties, de borrels, de bitterballen, de roddels, de reis ernaartoe, „de grap op de wc”, de „dutjes tijdens saaie lezingen”, „het schoolreisjesgevoel”, „dat je een dagje van kantoor weg bent”.

En het onverwachte! Dat werd ook vaak genoemd: de onverwachte ontmoetingen, dat je een oude schoolvriend tegenkomt, dat je met een leuke congresganger de stad ingaat.

En de affaires natuurlijk, is dat gek om te zeggen? Niemand zei het op Twitter, maar dat hoor ík dan weer, dat mensen er avontuurtjes beleven, met de trouwring in de borstzak.

Weet je wat ik ook weer eens dacht: hoe verschillend het leven is voor introverten en extraverten. Net zoals er nu, tijdens deze crisis, mensen zijn die zich beter voelen dan ooit, in een prikkelarm leven met veel rust en weinig afleiding, en de kroegtijgers en kantoortijgers verleppen omdat ze de contacten missen, zo is het met de congressen ook: de extraverten lijden zonder ze, en de introverten bloeien op.

Ik denk dat ik er dus toch bij blijf, sorry congrestijgers: laten we voorgoed overstappen op webinars – nu zijn de introverten eens een tijdje aan de beurt. Voor de liefhebbers van het congres zijn er genoeg alternatieven.

Want voor de affaires kun je ook prima zonder saaie sprekers met 800 man in een Van der Valk inchecken. En als het om dat onverwachte gaat, spreek dan met wat sprekers en statafels op de Huishoudbeurs af en gooi er een paar emmers water overheen, superonverwacht!

En o ja, dat is nog wel even belangrijk: de congressen waar ik zélf spreek, kunnen natuurlijk wel gewoon blijven. Ik hoop jullie daar vanaf september weer te zien!

Hoe was jouw week? Japke-d. Bouma wil het graag weten. Tips via @Japked op Twitter.

Dit waren de Jeuktweets van de week

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.