Reportage

Weer naar de bioscoop: ‘Welke film doet er niet toe’

In Utrecht gingen de bioscopen in het Louis Hartlooper Complex weer open. „Ik heb er kippenvel van.”

Aanwijzing in het Louis Hartlooper Complex in Utrecht
Aanwijzing in het Louis Hartlooper Complex in Utrecht Foto Louis Hartlooper Complex

Net eindexamen gedaan, vorige week aangenomen als aankomend scenarioschrijver op de Filmacademie, maar de belangrijkste gebeurtenis in het leven van de net 18 jaar geworden Jim Sluis is dat hij vandaag voor de eerste keer met zijn spiksplinternieuwe Cineville-pas naar de bioscoop kan. Eindelijk. De film doet er bijna niet toe. Hij is samen met zijn moeder uit Zeist komen fietsen. „Gewoon, voor de eerste film die draait.”

Het is 1 juni en op weg naar het Louis Hartlooper Complex, een vijf zalen tellend filmtheater in Utrecht kom ik langs het Centraal Museum en het Nijntje Museum, het klokkenspel van de Nicolaaskerk slaat 12 en de rijen zetten zich in beweging. In het LHC is programmeur Roos Stelling (dochter van oprichter en filmmaker Jos Stelling) nog de laatste stoelen aan het afplakken: „We hebben de afgelopen weken alle mogelijke opstellingen geprobeerd.”

Tussen elke film wordt de zaal schoongemaakt. Er staan pompjes met handgel bij ingang en een zaalwacht wijst de bezoekers de weg. Volg de gekleurde lijnen en pijlen. Een geluk bij een ongeluk: het voormalige politiebureau aan het Ledig Erf is een gebouw met veel deuren. De bezoekers kunnen aan de voorkant naar binnen en aan de zijkant bij de Tolsteegbrug weer naar buiten. De eerste voorstelling is uitverkocht, niet zo moeilijk met maximaal dertig kaartjes: Filles de joie, een bioscooppremière over drie prostituees die het lichaam van een dode klant moeten verdonkeremanen.

Er is ook een inhaalprogramma, te beginnen met The Wild Goose Lake, de keuze van Dick Maarten Veldman, „een enorme fan van Black Coal, de vorige film van de Chinese regisseur Diao Yinan.” Hij zegt: „Toen ik vorige week een mailtje kreeg dat de bioscopen weer open gingen heb ik meteen gereserveerd.” Veldman woont om de hoek bij het LHC, en zag de afgelopen maanden nauwelijks films. „Ik heb één oude film gezien bij de BBC, de Charles Dickens-verfilming Great Expectations.”

Voor bezoeker Marjolien Thoonsen is het LHC ook haar „huisbioscoop”. „Eerst dacht ik, ik ga pas in september weer als ik zeker weet dat alles echt veilig is.” Maar toen kon ze toch niet wachten. Na afloop, opgetogen: ,,Het voelde als vanouds.”

Bezoeker Saskia Krocké reinigt geroutineerd haar handen. „Ik werk in het basisonderwijs en ik ben dus al een tijdje gewend aan het volgen van protocollen. Maar weer naar de bioscoop gaan betekent meer voor me dan ik had gedacht. Ik heb er kippenvel van.”