Brieven

Brieven 30/5/2020

Belastingdienst

Hard optreden

De aangifte van staatssecretaris Alexandra van Huffelen tegen de „eigen” Belastingdienst is „als een bom ingeslagen” en heeft binnen de dienst tot grote onrust geleid (‘De Belastingdienst is intern ontploft’, 25/5). Medewerkers voelen zich niet meer beschermd, wat tot „een stroom aan emoties” heeft geleid. Men spreekt van „willekeur, vanuit politiek opportunisme” en medewerkers vragen zich af wanneer zij „aan de beurt” zijn.

Dit lijkt mij de hypocrisie ten top. Hoe kunnen medewerkers van de Belastingdienst, van hoog tot laag, zo blind zijn voor het falen van de dienst, en zo doof voor het onrecht dat mensen is aangedaan? Duizenden ter goede trouwe burgers zijn gedupeerd, niet alleen financieel. Vaak toch al kwetsbare gezinnen zijn nog verder ontwricht, huwelijken zijn stuk gelopen, kinderen van gescheiden ouders konden niet bij vader of moeder blijven wonen, mensen zijn opgezadeld met torenhoge schulden, hebben hun huis gedwongen moeten verkopen.

Uiteraard is niet elke medewerker van de Belastingdienst debet aan deze misstanden. Maar het kan ook niet zo zijn dat, afgezien van de hoogste baas, uiteindelijk niemand verantwoordelijk blijkt te zijn voor het leed dat duizenden mensen is aangedaan. Van hoog tot laag hebben medewerkers van de Belastingdienst gefaald, ernstig gefaald zelfs, en daar moeten sancties op volgen. Heel vervelend voor wie het treft, maar wel cruciaal voor herstel van het vertrouwen in de dienst en veel meer nog ter voorkoming van nieuwe uitglijders.

Complotdenken

SP anders dan PVV

De stukken van Bas Heijne lees ik graag, maar vorige week was een element van zijn essay reden tot verontwaardiging (Het complot, dat ben ik, 23/5). Het betreft een steek onder de gordel, in vette tekst uitgelicht: „De complotdenkers houden zich vooral op onder de mensen die op PVV, FvD en SP stemmen. Niemand kijkt verbaasd op.” Het is waar – dat blijkt uit het onderzoek waar hij naar verwijst – maar de toegevoegde zinsnede doet denken dat deze partijen een pot nat zijn. De SP komt op voor de mensen die door velen worden veracht vanwege hun status in de samenleving. En ja, dat zijn soms mensen die makkelijk misleid raken. Dat blijkt ook uit het feit dat ze soms in de valkuilen van de praatjes van Wilders en Baudet trappen. Mededogen met hen is het uitgangspunt van de SP. Daar kan Heijne wellicht een voorbeeld aan nemen.

Anderhalve meter

Waarom zo veel?

Nu de grenzen in Europa weer opengaan wordt duidelijk dat in een aantal omringende landen niet een anderhalvemeter-norm maar een meter-norm wordt gehanteerd. Dat is lastig uit te leggen. Voor musea, theaters, horeca, maar ook voor ziekenhuizen en het openbaar vervoer is het verschil tussen anderhalve en een meter veel meer dan vijftig centimeter. Snel overnemen dus.

Omgangsnormen

Kan men het wel?

Clarice Gargard constateert dat mensen nonchalanter met de coronagedragsregels omgaan en herinnert ons eraan: Zonder lockdown blijft zelfbeheersing nodig (28/5). De vraag is of we intelligent genoeg zijn voor een intelligente open-up.

Tweets trump

Hij mág het zeggen

Twitter plaatst factchecks bij tweets van president Trump kopt NRC (27/5). Trump noemt het een onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting. Nieuwsuur voerde de discussie ook in die termen. Dat is onzinnig. Ten eerste betekent vrijheid van meningsuiting niet vrijwaring van tegenspraak. En ten tweede geeft de vrijheid van meningsuiting geen recht op een podium. Deze krant mag immers ook kiezen welke ingezonden brieven ze plaatst. De vrijheid om niet gestraft te worden voor de mening die je uit, is uiterst waardevol. Maar tegengesproken worden, of een gewenst podium niet krijgen, is géén straf. Dat verwarren, kan juist deze vrijheid ondermijnen.

De witte man

Eindelijk wat bijval

Ik hoef echt geen medaille hoor, maar ik moet toegeven dat ik mij als witte, Nederlandse, autochtone, doodnormale, getrouwde, belastingbetalende man van 58, met vaste baan – hoe doorsnee wil je het hebben? – zo langzamerhand wel een beetje een paria in mijn eigen omgeving begon te voelen. Ik wist echt niet wat ik nou verkeerd had gedaan om zo’n beetje overal de schuld van te krijgen. Dank Aylin Bilic!, voor een beetje tegengas (Stop de verkettering van de oudere witte man, 26/5).

Onlinestudie

Niet verloren

Toen ik de kop las ‘Zijn wij dan nu de verloren generatie?’ schrok ik. Werd ik, student zijnde, aangesproken? Ik krabde mezelf achter mijn oor, want ik voel mij zeker niet deelgenoot van een verloren generatie. Het coronavirus heeft ingrijpende gevolgen: de universiteit is dicht en er kunnen geen (werk)colleges worden gegeven, maar is het fysiek samenkomen de definiërende factor van een universiteit?

De studie digitaliseren vergt inspanning van de docenten, maar ook van de studenten. Om de academische gemeenschap online levend te houden, is intrinsieke motivatie nodig. Wie half luisterend door internetcolleges heen klikt, zet zichzelf ‘offline’. We zijn geen verloren generatie, maar een online generatie.

De wallen

Bouw een pretpark

Burgemeester Femke Halsema wil het prostitutiegebied verplaatsen naar een ‘erotisch centrum’ buiten de stad (Amsterdam wil vastgoed opkopen in strijd tegen ‘monocultuur’ binnenstad, 27/5). Maar om de overlast weg te nemen en de sekswerkers inkomsten te garanderen moeten die toeristen toch echt mee. Oftewel, het erotisch centrum moet een volwaardig nieuw toeristisch centrum worden, nep-herenhuizen en grachten incluis.

De toeristen die de binnenstad onleefbaar maken, zoeken slechts de crazy Amsterdam experience. Voor bierfietsen, blowen, nutellawafels en prostituees hebben ze het echte centrum heus niet nodig, slechts iets dat erop lijkt. Laten we de kracht van kitsch niet onderschatten: The Venetian in Las Vegas is voor velen een waardig alternatief voor Venetië. Amsterdammers, denk groot: Het is tijd voor Amsterdam World.

Correcties & aanvullingen

OESO

In het artikel Costa Rica nieuwste lid ‘rijkelandenclub’ OESO (28/5, p. E2) stond dat Brazilië lid was van de OESO. Dat is het niet.