Recensie

Recensie Theater

Een voorstelling in 200 appjes, emoji en memes

WhatsApp-voorstelling In het ‘KijkLeesHoorspel’ volg je via WhatsApp hoe vijf vrienden omgaan met een pandemie. Het is een leuke vormvondst, maar inhoudelijk biedt theatercollectief Illustere Figuren geen uitdagende inzichten of perspectieven.

Theatermakerscollectief Illustere Figuren.
Theatermakerscollectief Illustere Figuren. Foto Froukje de Jong

Veel theatergroepen zijn de afgelopen tweeënhalve maand ‘online’ gegaan; met voorstellingen op Zoom, via livestreams of door registraties van eerder werk te tonen.

Het Groningse theatercollectief Illustere Figuren bedacht een nieuw verhaal, dat zich volledig op WhatsApp afspeelt. In ruim 200 appjes, audioboodschappen, emoji en memes volg je hoe vijf vrienden omgaan met een (fictieve) pandemie.

Als toeschouwer val je in de groepsapp tijdens een persconferentie van Rutte, waarin hij net de maatregelen afkondigt die de uitbraak moeten bedwingen. Het virus (‘borona’) blijkt zich niet te kunnen verspreiden zolang mensen dicht bij elkaar blijven: op anderhalve meter afstand, of nog nabijer. Intimiteit is het devies. Reis samen, zoek drukke plekken op. Wie alleen is, loopt gevaar.

Het is een spannend idee om de collectieve paniek, verwarring en verdeeldheid, terug te brengen tot een appgesprek tussen vijf jonge mensen. De groepsdynamiek staat al snel onder druk, het onderlinge vertrouwen en de verdraagzaamheid vertonen meteen barstjes. De een reageert geschrokken en behulpzaam, een ander vindt alle maatregelen onzin. Nepnieuws wordt doorgestuurd, angst wordt gevoed. WhatsApp leent zich slecht voor nuances en paniek is aanstekelijk.

Toch blijft de voorstelling inhoudelijk aan de oppervlakte. De omdraaiing die Illustere Figuren inzet (nabijheid als viruspreventie) kan als handvat dienen voor een interessante exploratie naar de kwetsbaarheid van eenzame mensen of de fragiliteit van contact. In plaats daarvan verzanden de personages te veel in onderling gebabbel en flauwe grappen. Een volstrekt ongeloofwaardig, flinterdun plotlijntje waarin een van hen ineens een aanslag probeert te plegen, illustreert hoe weinig serieus deze makers hun anekdote zelf nemen.

De eerste aflevering van deze WhatsApp-voorstelling is weliswaar een leuke vormvondst, maar inhoudelijk biedt het geen uitdagende inzichten of perspectieven op hoe er met een pandemie wordt omgesprongen. Zoals meestal met een groepsapp, krijg je halverwege vooral de neiging om eruit te stappen.