Recensie

Recensie Muziek

Soundtrack voor een zweterige nachtmerrie

Een pijnlijke constatering, halverwege het livestreamconcert van Oranssi Pazuzu, onlangs op Youtube: er keken ruim 3.800 mensen mee volgens de teller. Dat lijkt qua aantallen wel erg op een uitpuilende zaal van de Tilburgse 013, waar de band eind april tijdens festival Roadburn hun nieuwe album Mestarin Kynsi had moeten presenteren. Nu moest het online, waar het niet minder desoriënterend was - een prestatie van de band en hun materiaal.

De Finse band maakt een psychedelische, dromerige variant op black metal, waar de ijselijke snelheid is ingeruild voor een wereld van plakkerige gitaarlijnen en dronken ritmes. Dit vijfde album is een filmisch, surrealistisch drugsmoeras waar je niet uit wil of kan kruipen. Vooral klapstuk ‘Uusi Teknokratia’ is de perfecte soundtrack voor een zweterige nachtmerrie: een geweldige, slingerende opbouw kruipt in ruim tien minuten uiteindelijk een pikzwart vacuüm in, waar naargeestige fluitjes en een sluipend baslijntje weinig goeds betekenen voor wie nog wilde slapen.