Recensie

Recensie Media

Little Fires Everywhere houdt een vlam onder de schijn van het perfecte leven

Dramaserie Little Fires Everywhere doet sterk denken aan Big Little Lies maar is wel minder gelaagd. Reese Witherspoon speelt een voor haar vertrouwde rol.

In een buitenwijk laait het conflict tussen de twee moeders Mia (Kerry Washington) en Elena (Reese Witherspoon) op.
In een buitenwijk laait het conflict tussen de twee moeders Mia (Kerry Washington) en Elena (Reese Witherspoon) op. Foto Amazon

Het begint met een Amerikaanse droom die in vlammen opgaat. Het is de zomer van 1997 en Elena Richardson (Reese Witherspoon) kijkt onthutst voor zich uit terwijl het prachtige huis van haar gezin afbrandt. Een aangestoken brand, want de brandweer vond in het huis „overal kleine brandjes”. Little Fires Everywhere - gebaseerd op een boek van Celeste Ng – laat zien hoe het zover heeft kunnen komen. Potentiële daders zijn er genoeg in de ogenschijnlijk perfecte buitenwijk Shaker Heights, een plek waar mensen elkaar op creatieve wijze het leven zuur maken.

Kleurenblind

Deze bewerking is ten eerste een podium voor de acteertalenten van hoofdrolspelers Reese Witherspoon en Kerry Washington, die tevens producenten zijn. Ze spelen twee moeders die met elkaar in de clinch komen te liggen: de rijke perfectionist Elena (Witherspoon) tegenover de ietwat geheimzinnige kunstenaar Mia Warren (Washington). Eerst slepen ze hun kinderen het conflict in, waarna andere inwoners van Shaker Heights volgen.

Elena heeft vier tieners en is een helikopterouder van het ergste soort. Ze eist ook van haar kinderen (twee meisjes, twee jongens) perfectie, iets waar vooral rebelse dochter Izzy moeite heeft. Het lijkt een rol die Witherspoon inmiddels in haar slaap kan spelen. De actrice weet namelijk als geen ander passief agressieve control freaks neer te zetten. Dat deed ze ruim twintig jaar geleden al als de overambitieuze scholier Tracy Flick in de film Election en ze perfectioneerde dit type als Madeline Mackenzie in de serie Big Little Lies.

De alleenstaande Mia is in vrijwel alles het tegenovergestelde van Elena. Ze reist samen met haar dochter Pearl van plek naar plek en heeft geen allesomvattend plan voor haar leven. Washington weet met haar soms getergde blik iemand neer te zetten die soms op het randje van instorten staat, maar tegelijk niet met zich laat sollen. Als ze in Shaker Heights aankomt staat de witte Elena meteen klaar om de zwarte Mia te ‘helpen’. Ze biedt haar een huurhuis aan tegen gereduceerd tarief en vraagt haar om huishoudster („house manager”) te worden. Ondanks een ongemakkelijk gevoel gaat Mia op het aanbod in.

Dat Elena geen benul heeft van het ongemak dat bij zo’n aanbod komt kijken zegt al veel. Ras speelt overduidelijk een rol in hun conflict, al weigert Elana dat te geloven. Haar kinderen zijn „kleurenblind” opgevoed, racisme is in haar ogen geen probleem meer. Ze ziet het niet, dus het bestaat niet. Tegelijk eist ze wel dat Mia voldoende dankbaarheid toont. De serie stipt daarnaast ook andere interessante dingen aan, zoals de opofferingen die komen kijken bij het moederschap in het algemeen en in een conservatieve omgeving in het bijzonder.

Overkill

Een vergelijking met het fenomenale eerste seizoen van Big Little Lies is onvermijdelijk. Little Fires Everywhere weet echter als geheel minder te overtuigen. De vele plotlijntjes die worden uitgezet en de regelmatig terugkerende flashbacks zorgen er voor dat het evenwicht soms zoek is. In een boek is er meer ruimte om dingen te laten ademenen, in de serie voelen de vele dramatische ontwikkelingen als overkill. Met de losse elementen zelf is weinig mis, maar de vaart verdwijnt te vaak uit het hoofdverhaal. Witherspoons personage in Big Little Lies was ook gelaagder en had ook een meer zelfbewuste kant. Hier heeft ze minder te bieden: Elena blijft vooral vaak herhalen dat ze een goed mens is - als kijker weet je al snel beter.

Lees ook de recensie van Big Little Lies

De eindjes worden uiteindelijk wel op een bevredigende manier aan elkaar geknoopt in een slotaflevering onder regie van Lynn Shelton, die vier van de acht afleveringen voor haar rekening nam (de talentrijke Shelton overleed onlangs onverwachts). Beide hoofdrolspelers mogen hun trukendoos op het einde helemaal opengooien. Witherspoon krijgt een scène die gezien moet worden om geloofd te worden. Het mag dan niet haar beste rol zijn, vergeten zal je hem niet.