Recensie

Recensie Muziek

Via een stroeve verbinding gaat Africadelic de wereld rond

De online editie van het festival op Africa Day zag er op voorhand indrukwekkend uit. In de praktijk werd er vooral gesproken en weinig gespeeld.

De Zambiaanse zangeres Sampa The Great
De Zambiaanse zangeres Sampa The Great Foto Barun Chatterjee

Een van de voordelen van een online festival is dat er geen dure vliegtickets mee gemoeid zijn. Op maandagmiddag – 25 mei was International Africa Day - zapte de virtuele bezoeker van het festival Africadelic vanaf de Instagrampagina van Paradiso naar bands en muzikanten in Naïrobi, Accra, Lagos en de hele Afrikaanse diaspora: Frankrijk, Australië, Engeland, Brazilië.

De line-up van de online editie was indrukwekkend, met zo’n dertig bands in twaalf uur. Maar in de praktijk werd er nogal wat geduld gevraagd van de bezoeker, en hoorde die vooral gepraat.

Organisatoren van dit soort evenementen verdienen op dit moment vooral lof omdat ze ondanks alles de livemuziek min of meer levend houden. Maar het is oppassen; op jacht naar bezoekers en erkenning beloof je al snel meer dan je kunt waarmaken. Dat kwam in het geval van Africadelic niet alleen door technische moeilijkheden (gedurende het hele programma spraken de presentatoren en technici vrijwel constant door de muziek heen en was de beeldkwaliteit bedroevend). Al snel werd duidelijk dat Afrikaanse grootheden als ethio-jazzvader Mulatu Astatke en afrobeatschatbewaarder Femi Kuti alleen even aan de telefoon kwamen. Geen muziek. Tof dat ze meededen, maar inhoudelijk bood het niets.

Er waren gelukkig momenten dat het wel degelijk werkte, zoals tijdens de door artiesten zelf opgenomen optredens in huiskamers, studio’s en slaapkamers. Zo had Cacique ‘97 uit Mozambique en Portugal het voor elkaar gekregen om alle tien leden op hun eigen plek te laten spelen, en klonk er opeens een kwartier lang een heerlijk afrobeatgroove. Juist, daarvoor kwamen we. De fitte highlife-opa Pat Thomas speelde in een studio met zijn jonge, energieke band en vanuit Australië zong de Zambiaanse Sampa The Great in een zijden jurk jazzy nu-soul in een romantische bloemenzee.

Bij die muzikale bijdragen liep vanzelf het aantal bezoekers op, al kwam het zelden boven de 200 kijkers op Instagram. Bia Ferreira lukte het wel om meer kijkers te trekken. In kleermakerszit gezeten onder een foto van Jimi Hendrix ondersteunde de Braziliaanse haar geweldige raps, beatbox en zang met zeer behendig gitaarspel. Zo vervult ook een wat stroeve online editie toch een belangrijke festivalfunctie: Bia Ferreira komt met stip op het ontdekkingenlijstje.