‘Ik had een extreem minimale levensstijl’

Verdienen & Uitgeven Na zijn afstuderen aan de kunstacademie ging Tom Putman (25) aan de slag als fietskoerier. „Soms bestellen mensen KFC om elf uur ’s ochtends, of betalen ze tien euro voor één patatje.”

Foto Bob van der Vlist

IN

‘Over sommige bestellingen kan ik mij verbazen: KFC om elf uur ’s ochtends of een patatje zonder mayo, waar je – mét bezorgkosten – zo’n tien euro aan kwijt bent. Sinds mijn afstuderen aan de kunstacademie werk ik als fietskoerier, nu al vier jaar. Ik bezorg eten voor Deliveroo en Uber Eats, en daarnaast pakketjes voor Packaly.

„Mijn werkdag begint rond tien uur ’s ochtends. Via de telefoon krijg ik mijn bezorgopdrachten binnen. Ik doe ongeveer tien bestellingen per dag en fiets vijftig kilometer – ik ben in topconditie. Per week werk ik zo’n vijfenveertig uur. Als het druk is, rond etenstijd, word je aangespoord om meer te fietsen. Soms krijg je dan wel tot 40 procent meer uitbetaald per bezorgde maaltijd. Gemiddeld verdien ik per maaltijd vijf euro.

„Door de crisis zijn er veel bezorgers bijgekomen. Tegelijk bestellen meer mensen eten, dus heb ik evenveel werk. Natuurlijk is mijn positie wel kwetsbaar: als ik word aangereden, zit ik zonder inkomen. Daar probeer ik niet te lang bij stil te staan.

„Ik heb hiervoor gekozen omdat het flexibel is en daarom goed te combineren met mijn werk als kunstenaar. Verkoop ik een maand wat minder, dan fiets ik meer. Heb ik een expositie in aantocht, dan stem ik mijn uren daarop af. Meestal komt 60 procent van mijn inkomen uit bezorgen.”

UIT

‘Als kunstenaar laat ik mij inspireren door m’n dagelijkse omgeving. Ik trek objecten uit hun dagelijkse context en doe er iets mee. Zo had ik een broodclipje nagemaakt van metaal, en verguld met 24-karaats goud, of maakte ik een installatie van een kabelgoot. Momenteel gebruik ik mijn woonkamer als atelier.

„Ik gebruik Instagram om mijn kunst te promoten. Dat werkt goed, gemiddeld verkoop ik zo één werk per maand. Al moet je oppassen dat je niet te ‘spammerig’ wordt.

„In Utrecht woon ik samen met mijn vriendin, qua uitgaven doen we alles door de helft. Toen ik nog op de kunstacademie zat, had ik een extreem minimale levensstijl. Ik ben dus gewend om van heel weinig rond te komen. Ik heb toen gemerkt dat je met weinig geld toch een gelukkig leven kunt leiden.

„Sinds ik echt een inkomen heb, is dit wel veranderd: ik kan nu blij worden van het kopen van een mooi meubelstuk, een nieuwe jas of een lekker vijfgangendiner buiten de deur. Maar het verlangen naar nieuwe spullen is sterker dan de blijdschap die je voelt als je het eenmaal hebt.

„Als ik morgen terug zou moeten gaan naar helemaal niks, dan zou ik daar niet veel moeite mee hebben. Of ik zelf wel eens eten laat bezorgen? Nee, nooit. Als ik lekker wil eten ga ik wel naar een restaurant.”