De Sekszusjes: ‘Er wordt vooral heel stoer gedaan over seks’

Lunchinterview Krista (31) en Marcelle Arriëns (29) zijn De Sekszusjes. In hun YouTube-programma praten ze openlijk over seks. Plat of ranzig wordt het nooit, wel kwetsbaar en intiem.

De Sekszusjes
De Sekszusjes Foto Frank Ruiter

Scène uit de aflevering ‘Blij met je kutje’ van De Sekszusjes, te zien via het Youtubekanaal van de VPRO: de zusjes presenteren een dienblad met vijf vagina’s van klei en vragen voorbijgangers op straat welke de mooiste is. Grote, kleine, verfrommelde of geen binnenste schaamlippen (de „pornopoes”). Gegiechel en geginnegap, maar uiteindelijk kiest iedereen een favoriet. Een van de zusjes bedankt blozend als toevallig haar eigen nagekleide vagina wordt aangewezen. De ander kan pas vrede met de hare hebben, als een plastisch chirurg haar verzekert dat ze er ‘daar’ volkomen normaal uitziet.

Scène uit de aflevering ‘Pik piemel lul’. Bij gebrek aan penis, vragen de sekszusjes twee vrienden de hunne na te boetseren. Weer de straat op met vijf exemplaren. Piemel nummer 1 wordt het vaakst aangewezen door mannen: niet mini, niet mega, niet scheef of rommelig. Toevallig behoort deze ‘ideale piemel’ toe aan de vriend die er het meest onzeker over is, vooral of die het wel doet als de spanning stijgt. De zusjes praten onder de douche met volwassen voetballers verder over omvang, lengte, formaat en of schaamte soms de reden is waarom ze allemaal hun onderbroek aanhouden. Blijkbaar, zegt het jongste zusje, moeten jongens ná de wedstrijd ook nog scoren.

Lees ook: Kinderen krijgen al vroeg vragen over seks en relaties, hoe ga je dat gesprek aan?

Zo zijn er tien afleveringen, elk van ongeveer een kwartier, waarin de sekszusjes in hun zelfgebouwde decor vol piemels en vagina’s van purschuim de schaamte voorbij gaan. Plat of ranzig wordt het nooit, wel kwetsbaar en intiem. Ze laten elkaar zien hoe ze eruit zouden zien als ze hun schaamhaar niet zouden scheren (gebruikt materiaal: benen van een etalagepop, lijm en zwart nephaar). Met poppetjes van fimoklei bootsen ze de standjes na van hun laatste sekservaring. Diezelfde poppetjes spelen in een andere aflevering de seks na die ze liever niet hadden willen hebben. Een wisselend panel jongens, in jacuzzi of kinderbedje, belicht hun kant van de zaak, en elk mogelijk misverstand wordt voorgelegd aan een deskundige.

De Sekszusjes zijn echte zusjes: Krista Arriëns (31), de blonde, is de oudste, Marcelle, met donker haar, is twee jaar jonger. We zijn op de boerderij even buiten Amsterdam waar Krista anti-kraak woont. Koeien in de wei, een vervaarlijke hond tegen inbrekers, een stal vol geiten grenzend aan de achtertuin, waar we zitten. Het lijkt hier, zeggen ze, precies op Oost-Groningen waar ze met hun ouders woonden toen ze nog op de basisschool zaten. Hun vader was fotograaf, en is nu hobbyist, levensgenieter en Citroën-monteur, hun moeder is sociaal-werker. En eigenlijk, zeggen ze, doen de zusjes nog precies hetzelfde als toen: knutselen in het handvaardigheidslokaal, toneelstukjes verzinnen en zelf opvoeren.

Pornofilmpje naspelen

Op de boerderij is voldoende ruimte om decors te bouwen en genoeg zooi om daarvoor te gebruiken, hier doen ze ook de opnames. Eén aflevering kost zo maar drie, vier weken werk. „We zijn fulltime Sekszusjes.” Het derde ‘zusje’ is regisseur Marcel van der Velde, voorheen Krista’s vriendje, maar nu al een tijdje niet meer. Een ánder vriendje van Krista is min of meer de aanleiding voor hun programma. Ze was 14 toen ze wat met hem kreeg – inmiddels woonden ze met hun ouders in Baarn – en 15 toen ze met elkaar naar bed gingen. „Van heel oké werd het steeds minder oké.” Waarom dat precies was, kan ze zelfs in haar dagboeken uit die tijd niet goed terugvinden. „Nu denk ik: we waren pornofilmpje aan het naspelen. Het gevoel klopte niet met wat we aan het doen waren.”

Was ze te jong? Krista: „O ja, zeker. Achteraf gezien zou ik willen dat ik later begonnen was aan seks. Op die leeftijd kon ik nog niet aanvoelen wat ik wel of niet wilde. Er zijn echt wel tieners die dat wél al kunnen. Maar ik niet.” Marcelle, ook 14 toen ze werd ontmaagd, zegt: „Jeetje, wat was ik jong. Een kind nog bijna. Ik was vooral bezig met voldoen aan de verwachtingen, geen idee wat ik zelf fijn vond. Maar ik voelde me heel oud. Ik ben ook stiekem aan de pil gaan.” Krista: „Hoezo? Dat mocht toch gewoon van mama.” Marcelle: „Ik vond het ongemakkelijk om te delen.” Seks wás bij hun thuis bespreekbaar, hun ouders hádden verteld dat het voor alle partijen fijn moest zijn en toch liep seks voor de zusjes net iets te vaak uit op een teleurstelling. „Want wat is dan fijn? Hoe weet je dat? En hoe laat je het de ander weten?”

Krista maakte al tv-programma’s, Marcelle is opgeleid tot dramatherapeut en actrice. De „negatieve sekservaring” van Krista, was zo’n intiem en ingewikkeld onderwerp dat het zich leende voor nader onderzoek. Het zocht, zoals zij zegt, „bevrijding”. Dat, gecombineerd met Marcelles fascinatie voor schaamte én hun sterke zussenband werd de basis van De Sekszusjes. Sinds hun dertiende (Krista), nee veertiende (Marcelle) zijn ze ook elkaars beste vriendinnen. Weinig dat ze niet van elkaar weten, zou je denken. Maar er valt genoeg te delen voor zeker nog honderd afleveringen. Hun favoriete pornoscène, het prettigste standje, anale seks ja of nee. Ze biechten het aan elkaar op, en de kijker ziet hun wangen kleuren van ongemak en gène.

We verplaatsen onze stoelen en de tafel naar een windstil en zonnig hoekje in de tuin. De geiten mekkeren op volle sterkte. „Melktijd”, weet Krista. „De boer komt zo.” Lichamen, seks en porno zijn overal open en bloot te zien, waarom dan toch al die schaamte? Bij tieners en volwassenen, man en vrouw, en zelfs bij de zusjes onderling. Marcelle: „Als gevoelens of gedachten nooit worden besproken, en je hebt die gevoelens of gedachten zelf wel, dan ga je je daarvoor schamen.” Elk mens, elk kind trekt intuïtief de conclusie: wat onbespreekbaar is, is onwenselijk of raar. Krista: „In onze samenleving zijn we helemaal niet zo open over seks of intimiteit.” Niet helemaal eerlijk ook? „Er wordt vooral heel stoer over gedaan. Maar wanneer hoor je nou iemand echt kwetsbaar vertellen over hoe het voelt?” Geen kind dat zoiets per se van z’n ouders wil horen, zeg ik. Zij, als één front: „Waarom niet?” Krista: „Alle vriendinnen van mijn leeftijd bij wie de seksualiteit helemaal prima is ontwikkeld, hadden een vader die ze precies vertelden hoe jongens in elkaar steken. Ga tien stappen langzamer, zeiden die vaders. Nog spannender voor de jongens, en ondertussen kun jij bedenken wat je fijn lijkt.” Marcelle knikt bevestigend. Krista, schouderophalend: „Het is geen wetenschappelijk onderzoek, hè.” Seksuele voorlichting is vaak: informatie over voorbehoedsmiddelen, soa’s, ongewenste seks. „De beleving van seks is minstens zo belangrijk om te bespreken. Ouders leren hun kind dat ze niets moeten doen wat ze niet willen. Maar zeggen wat je wél wilt, dat leren kinderen niet.”

Spijt van seks

Seks hoorde erbij, zegt Krista. Of ze er ook genoegen aan beleefde, dat vroeg ze zich tot ver in haar studententijd niet af. Een minder prettige ervaring van toen levert een van de spannendste scènes op in de aflevering ‘Spijt van seks’. Wat ze zich ervan herinnert: ze wordt wakker onder een kerstboom, met een vriend bovenop en in haar. Wat zich daarvoor heeft afgespeeld en hoe het zover heeft kunnen komen, herinnert ze zich niet. Toen niet en nu niet. Wel weet ze dat ze vreselijk veel had gedronken. Twaalf jaar na dato belt ze de jongen op en vraagt hoe hij die nacht heeft ervaren. Zijn reactie als hij begrijpt dat hun beleving destijds niet dezelfde was, is groots. Wat zo maar had kunnen uitmonden in een mini-me-too-affaire wordt uitgesproken en opgelost.

Foto Frank Ruiter

De zusjes: „De zoekvraag was niet: wie is slachtoffer en wie dader.” Niet of het aan hem lag, of aan haar, aan de drank of aan hun opvoeding. De vraag is: „Hoe kan het dat het zo vaak misgaat tussen mensen en waarom kunnen we daar zo moeilijk over praten?” In dezelfde aflevering gaan de zusjes de straat op en vragen willekeurige passanten om met kleipoppetjes een ervaring na te bootsen waarvan ze halverwege of achteraf spijt hadden. Niemand hoeft lang na te denken. Ook jongens niet. En zo halen de zusjes het onderwerp ‘seksspijt’ in één klap uit de verharde zij-tegen-hij-hoek. „Het is bijna nooit kwade wil. Wie seks heeft, wil meestal ook dat de ander het wil en leuk vindt. Wij proberen uit te zoeken hoe je elkaar dat laat weten.”

Ze willen „bruggetjes” bouwen tussen de geslachten, zeggen ze. Niet door eisen te stellen of te provoceren, maar door met „zachtheid en kwetsbaarheid” te kijken naar overeenkomsten. Wie hoopt dat ze als volleerde sekspoezen hun ervaringen delen, heeft pech. Ze zijn de zusjes, nichtjes, buurmeisjes die je elke puber toewenst, die – zonder make-up of mooie kleren – ontboezemingen en ontdekkingen doen waar iederéén wat van kan opsteken. Krista: „Open zijn over seks kán dus gewoon. Iedereen accepteert het.” Marcelle: „Tot vorige week hadden we nog niet eens een dickpick gekregen.” De foto die ze wel kregen was van een jongen van 9. „Hij had eronder geschreven: „Ik wil seks met u, wilt u seks met mij?” Ze hebben hem een berichtje teruggestuurd. „Zo van: Hé, meisjes vinden het niet zo leuk om ongevraagd foto’s van piemels te krijgen. Wij ook niet.” Ze hebben hem gewaarschuwd (‘sommige mensen sturen dit soort foto’s door’) en een tip gegeven (‘geef als je iemand leuk vindt liever een complimentje’). Zijn reactie (‘oké sorry, ik zal het niet meer doen’) is alvast een voorzichtig touwbruggetje.

Vanaf 1 juni staan De Sekszusjes met de voorstelling Ongelikt in de theaters (max. 30 man publiek)