Foto's Tessa Posthuma de Boer

‘De teamspirit is meer dan goed’

Fotoreportage IC-medewerkers Ook in het Maasstad Ziekenhuis in Rotterdam kreeg de IC in de coronapiek hulp uit de rest van het ziekenhuis. Tessa Posthuma de Boer portretteerde het IC-personeel.

Foto Tessa Posthuma de Boer

Joyce van Belle (30)

Woont in Rotterdam
Met hond
Is IC-verpleegkundige

„Corona-IC’s zijn heel anders dan ‘gewone’ IC’s. Er ligt maar één categorie patiënten en er mag bijna geen bezoek komen: één per 24 uur. Ik vind het bijzonder dat familie dat accepteert en zich eraan houdt. Als het om mijn moeder of vader ging, zou ik dat heel moeilijk vinden. De familie kan videobellen met de patiënt als die wakker is. Al missen sommige patiënten hun familie zo erg dat ze het te zwaar vinden om beelden van thuis te zien, vooral ook omdat ze zich minder goed kunnen uiten.”

Foto Tessa Posthuma de Boer

Youssef Hajjaj (27)

Woont in Rotterdam
Met vrouw
Is anesthesiemedewerker (gefotografeerd op een gewone IC)

„Het ziekenhuis is in een mum van tijd opgeschaald waarbij wij als buddy’s aan IC-verpleegkundigen zijn gekoppeld. De teamspirit was meer dan goed. Anesthesie en intensive care hebben best veel raakvlakken. Op de operatiekamer hebben wij ook lijnen en beademingstoestellen. Vooral de protocollen zijn anders op de intensive care. Je moet continu nadenken: wat kan ik wel, wat niet. Wat doe ik als eerste af, handschoenen of spatbril. Op een gegeven moment zit je in een flow, dan gaat het sneller.”

Foto Tessa Posthuma de Boer

Milton Rocha Lopes (47)

Woont in Capelle aan den IJssel
Met vrouw, zoon (19)
Is IC-verpleegkundige

„Wij kregen er honderd collega’s bij die we in korte tijd moesten inwerken. Dat ging heel goed. Door er samen tegenaan te gaan word je snel een team. Met een coronapatiënt zijn we lang bezig, uren. Er was een periode dat we vol lagen en patiënten werden overgeplaatst naar andere ziekenhuizen. Dat gaf weer extra werk: kamer schoonmaken, alles bijvullen. Als je dacht: nu kan ik even zitten, kwam er alweer een nieuwe patiënt. Je kon bijna niet meer ontspannen. Doordat ik zo lang stond en veel moest lopen, kreeg ik last van mijn been. Gelukkig konden we in het ziekenhuis gebruikmaken van de eigen fysiotherapie. ”

Foto Tessa Posthuma de Boer

Charissa Oole (45)

Woont inOud-Beijerland
Met zoons van (11) en (12)
Is operatie-assistent

„Wij hielpen IC-verpleegkundigen corona-patiënten te verzorgen. Ik was nog nooit op een IC geweest, ik vond het best pittig in het begin. Patiënten liggen aan allerlei lijnen en apparatuur, heel anders dan op de OK. De eerste dag moesten we een patiënt draaien die 24 uur op de buik had gelegen. Al het vocht loopt dan naar beneden, die patiënten zijn enorm opgezwollen. Ik schrok daar wel van. Twee uur later zag die patiënt er gelukkig alweer veel beter uit.”

Foto Tessa Posthuma de Boer

Lisa Schoonebeek (18)

Woont inBarendrecht
Met ouders, twee zussen
Is schoonmaakster

„In september begin ik met hbo-verpleegkunde. Sinds een paar maanden doe ik schoonmaakwerk en logistieke ondersteuning in het Maasstad Ziekenhuis, eerst op de afdeling neonatologie, sinds corona op de intensive care. Ik had nog nooit rondgelopen op een intensive care dus het is best interessant voor mij. Ik heb altijd IC en spoedeisende hulp willen doen maar ik wist niet wat het vak inhield. Daar ben ik door deze periode realistischer tegenaan gaan kijken. Ik weet nu zeker dat ik die kant op wil.”

Foto Tessa Posthuma de Boer

Radboud Kortenhorst (59)

Woont in Capelle aan den IJssel
Heeft vrouw, drie kinderen
Is medium- careverpleegkundige

„Op de medium care liggen patiënten ook aan de monitor, maar ze worden niet beademd zoals op de intensive care. Indrukwekkend op de corona-IC’s was hoe relatief jonge mensen ineens danig verslechterden. Ze gingen door diepe dalen, leverden veel aan kracht in. Een aantal heb ik wel weer zien opknappen zodat ze naar een andere afdeling konden. Dat was ook weer bijzonder. Mijn vrouw en twee van mijn kinderen zitten ook in de zorg, zij vinden dit net als ik een indrukwekkende tijd.”